# Samadhwani

> ସମଧ୍ୱନି ଇ-ପତ୍ରିକା


## Posts

- [ଖାଦ୍ୟ: ଆମ ସଂସ୍କୃତିର ପରିଚୟ](https://samadhwani.com/10434): ପାଇକମାଳ ସ୍ଥିତ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀ କଲେଜର +୨ ବିଜ୍ଞାନ ଛାତ୍ରୀ ସଙ୍ଗୀତା ମହାନନ୍ଦ । ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଯେ, ସେ ନିଜ ଗାଁ’ ପରଶଖଣ୍ଡିର ଅତୀତର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଖାଦ୍ୟକୁ ବଞ୍ଚେଇବେ । ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ସେ ନିଜ ଗାଁ ଇତିହାସ ଉପରେ ଗବେଷଣା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଆଜିଯାଏ ସେ ସେହି କାମ ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଗାଁ’ରେ ବିଭିନ୍ନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଲୋକ ବସବାସ କରନ୍ତି, ଯେପରି; କଳଙ୍ଗା, କଲାର, ଗୌଡ଼, ତେଲି, ଲୁହୁରା ଓ ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଇତ୍ୟାଦି । ଗାଁ’ର ଅଧିକ ଲୋକ କଳଙ୍ଗା ଅଟନ୍ତି । କଳଙ୍ଗା ଜାତିର ଭାଷା ଲରିଆ । ସେ ନିଜ ଗାଁ’ର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ସମ୍ପର୍କରେ ଗବେଷଣା କରି ଲେଖିଛନ୍ତି ଯେ, “ଆମ ଗାଁ ପରଶଖଣ୍ଡି ଏକ ଜଙ୍ଗଲିଆ ଅଞ୍ଚଳ ଅଟେ । ଗାଁ’ର ସବୁଆଡେ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖାଯାଏ । ଗାଁ’ର ବୟସ୍କ ବିଦ୍ୟାଧର ବିଛିଙ୍କ ବୟସ ୭୨ ଓ [&hellip;]
- [ତିଲେଇମାଲର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଇତିହାସ](https://samadhwani.com/10016): ସମଧ୍ୱନି ୨୦୨୫ ମସିହା ଏପ୍ରିଲ ୧ ତାରିଖ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଦିବସରେ &#8220;ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ&#8221; ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଆୟୋଜନ କରିଥିଲା। ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ନୂଆ ପିଢ଼ିକୁ ନିଜର ମାଟି, ନିଜ ଗାଁ, ନିଜ ଭାଷା ଏବଂ ନିଜ ସଂସ୍କୃତି ସହିତ ଯୋଡ଼ିବା। ଆଜି ଆମେ ଗର୍ବର ସହିତ ପ୍ରକାଶ କରୁଛୁ ଭୁବନେଶ୍ୱରର Stewart Schoolର ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ର ଶ୍ରୀଶାନ୍ତ ମିଶ୍ରଙ୍କ ଲେଖା, ଯିଏ ନିଜ ଗାଁ ତିଲେଇମାଲ ବିଷୟରେ ଏକ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ଜୀବନୀ  ଲେଖିଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀଶାନ୍ତ ଏକ ଇଂଗ୍ଲିଶ ମିଡିୟମ ସ୍କୁଲର ଛାତ୍ର, କିନ୍ତୁ ସେ ନିଜ ମାତୃଭାଷା ଓଡ଼ିଆରେ ଲେଖିବାକୁ ସାହସ ଦେଖାଇଛନ୍ତି। ଏହା କେବଳ ଭାଷା ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ପ୍ରେମ ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜ ଗାଁ, ନିଜ ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରତି ଗଭୀର ସମ୍ମାନର ପରିପ୍ରକାଶ। ଆଜିର ଯୁଗରେ ଯେତେବେଳେ ଅନେକ ସହରାଞ୍ଚଳର ପିଲାମାନେ ଗାଁ ସହିତ ନିଜର ସମ୍ପର୍କ ହରାଉଛନ୍ତି, [&hellip;]
- [Remembering the Dalit Kitchen in the 1950s](https://samadhwani.com/9856): It was 1943-44&#8230; I was about 10 years old then. Our village, Nariso, was surrounded by forests on all sides. Even in broad daylight, it felt dark under those thick trees. The village was scattered in small hamlets deep in the jungle: Brahmin settlements, Pradhan hamlet, Teli hamlet, Hatua hamlet. The upper caste families built their houses in the open clearings. Then there were the untouchable castes &#8211; Bauri, Dhoba, Kandara, Dom. We called them that. They couldn&#8217;t live with us. The Saantas &#8211; the land-owning upper caste people &#8211; had proper land, farms, and gardens. But the Dalits? They [&hellip;]
- [Song of Peace](https://samadhwani.com/10010): Be calm, O human of the world, Be calm, O human of the world, Sing the song of peace… sing the song of peace… Let creation’s nectar flow as love, Hold it in your heart… Hold it in your heart… Let every life be filled each day With affection, love, and care, Let rivers, forests, vines, and streams Move freely without fear. Let walls of nations break and fall, But let humanity remain, No race, no faith, no form, no colour Be a cause for love’s restraint. Let smoke and thunder from the sky Fade into silent air, Let the [&hellip;]
- [ନାଟକ 'ଅସମାହିତ' ବୈଜ୍ଞାନିକ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀର ଚମତ୍କାର ବିଶ୍ଳେଷଣ](https://samadhwani.com/9992): ଜଣେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ନିର୍ଣ୍ଣୟଙ୍କର ସୁପ୍ରା ଇଞ୍ଜିନ ବା ଏକ ଉଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ଇଞ୍ଜିନ ଉଦ୍ଭାବନ କରିବାର ଗବେଷଣାକୁ ଏଥିରେ ସେ ଦେଖାଇଛନ୍ତି । ସୁପ୍ରା ଇଞ୍ଜିନ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନର ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଗତିଶୀଳତାର ଏକ ବ୍ୟାପକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇପାରିବ ବୋଲି ବୈଜ୍ଞାନିକ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଦୃଢତାର ସହିତ କହୁଥିଲେ । ନିର୍ଣ୍ଣୟଙ୍କର ପରିବାରରେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଚପଳା ଓ ପୁତ୍ର ସମାହିତ ରହିଛନ୍ତି । ଚପଳା ସ୍ୱାମୀ ନିର୍ଣ୍ଣୟଙ୍କର ଗବେଷଣାରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ ରହିବା ଫଳରେ ପାରିବାରିକ ଜୀବନକୁ ସମୟ ଦେଇ ପାରୁନାହାନ୍ତି ବୋଲି ବିରକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ସେତେବେଳେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏକ ଚମତ୍କାର ସଂଳାପ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜର ଗବେଷଣାର ଉପଲବ୍ଧିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ନିର୍ଣ୍ଣୟ &#8211; “ ମୋ ଗବେଷଣା ବିଫଳ ହୋଇନି କି ହେବନି ଚପଳା । ଏ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚିବ ନିଶ୍ଚିତ । ମୋର ଉଦ୍ଭାବନ ମାନବ ଜଗତର ଗମନାଗମନ କ୍ଷେତ୍ରରେ [&hellip;]
- [ଶାନ୍ତିର ଗୀତ](https://samadhwani.com/10004): ଶାନ୍ତ ହୁଅ ହେ ବିଶ୍ଵ ମାନବ &nbsp; ଶାନ୍ତ ହୁଅ ହେ ବିଶ୍ଵ ମାନବ ଶାନ୍ତିର ଗୀତ ଗାଅ … ସୃଷ୍ଟିର ଅମୃତ ପ୍ରେମ ହୋଇ ଝରେ ହୃଦୟେ ଧାରଣ କର ସଭିଙ୍କ ଜୀବନେ ସ୍ନେହଁ &#8211; ପ୍ରେମ-ପ୍ରୀତି ଝରୁଥାଉ ନିତି ଦିନ ଏ ଜୀବ ଜଗତ ନଦୀ ଲତା ଝର ବିଚରନ୍ତୁ ଭୟ ଶୂନ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ ପଛେ ଦେଶର ପ୍ରାଚୀର ବଞ୍ଚିରହୁ ମାନବତା ଯେତେ ରୂପ-ରଙ୍ଗ ଧର୍ମ ଜାତି ଭେଦ ନହେଉ ପ୍ରେମରେ ବାଧା ଆକାଶରୁ ଧୂଆଁ ବାରୁଦର ଶବ୍ଦ ଶୁନ୍ୟେ ଯାଉ ଅପସରି ଅପସରି ଯାଉ ରକତର ହୋଲି ବସନ୍ତର ପ୍ରେମ ଢାଳି ଧୂଆଁ ଧୂସର ଏ ବିନାଶର ରଙ୍ଗ ପ୍ରହେଳିକା ଯାଉ ହଜି ସବୁଜ ପୃଥିବୀ ପ୍ରାଣେ ଭରିଉଠୁ ସପତ ରଙ୍ଗର ହୋଲି ଦ୍ଵେଷ ବିଦ୍ଵେଷର ଭାବ ହଜି ଯାଇ ପ୍ରେମରଙ୍ଗେ ରଙ୍ଗୀ ଯାଉ ସବୁରୀ ମନର ରଙ୍ଗ ମିଶିଯାଇ କୃଷ୍ଣରଙ୍ଗ ରୂପ ନେଉ ହେ ବିଶ୍ଵ [&hellip;]
- [ମନୁଷ୍ୟର ମନସ୍ତାତ୍ତ୍ୱିକ ବିକାଶରେ ସଂଗୀତର ପ୍ରଭାବ](https://samadhwani.com/9883): ବୈଚିତ୍ରମୟ ସୃଷ୍ଟିର ସମସ୍ତ ରହସ୍ୟ ଓ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଏକ ଶାବ୍ଦିକ ଅନୁଶୀଳନ କମ୍ପନର ରୂପରେଖ । କେଉଁ ଅନାଦି କାଳରୁ ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ମନୁଷ୍ୟର କ୍ରମୋନ୍ନତି ଓ କ୍ରମ ବିକାଶ ସାଧିତ ହୋଇଛି ତାହାକୁ ବିଜ୍ଞାନ ଯେତିକି ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିଛି,ପୁରାଣ ଶାସ୍ତ୍ର ସେତିକି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି । ସର୍ବୋପରି ସମସ୍ତ ଜୀବଜଗତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳଉତ୍ସ ହେଉଛି ଧ୍ୱନୀ, ଯାହାକୁ ନାଦବ୍ରହ୍ମ ବା ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ସେଥିପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ :- “ ନାଦାଧିନୋ ମତଃ ଜଗତ୍ ” ବିଜ୍ଞାନ ଭିତ୍ତିକ ମତାନୁସାର କେଉଁ ଆଦିମ ଅନନ୍ତ କାଳରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥିତି ତାହା କଳ୍ପନାତୀତ । ତେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ଏକ ବିରାଟ ନକ୍ଷତ୍ରର ଆଘାତ ଫଳରେ ତାହାର ଖଣ୍ଡବିଖଣ୍ଡିତ ଅଂଶ ହିଁ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଉପଗ୍ରହ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ । ସେବେଠାରୁ କ୍ରମଗତିରେ ଏକ ଲୟରେ ଗ୍ରହ ଉପଗ୍ରହ ମାନେ  ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚର୍ତୁପାର୍ଶ୍ୱରେ ପରିକ୍ରମା କରୁଛନ୍ତି । [&hellip;]
- [“ଗାଁ ଇତିହାସ ପାଲା”](https://samadhwani.com/9877): ୨୦୨୫ ମସିହା, ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସ। ଆମ &#8220;ଗାଁ ଇତିହାସ ଟିମ୍&#8221; ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା, ପାଇକମାଳ ବ୍ଲକ ସ୍ଥିତ ଟେମରୀ ହାଇସ୍କୁଲରେ ଗାଁ ଇତିହାସ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଯାଇଥାଉ। ସ୍କୁଲର ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ଦୋଳମଣି ଭୋଇ ଆମ ଆସିବାକୁ ନେଇ ଖୁବ୍ ଉତ୍ସାହିତ ଥିଲେ। ସେ ଗାଁ ସରପଞ୍ଚ ଶ୍ରୀ ଦିଲ୍ଲୀପ କୁମାର ବେହେରାଙ୍କୁ ଏହି ଅବସରରେ ସ୍କୁଲକୁ ଡାକିଥାନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କର ବହୁତ ଆଗ୍ରହ ଗାଁ ଇତିହାସ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବେ। ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ କିନ୍ତୁ ଗାଁ ଇତିହାସ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ବିଷୟରେ ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ୨୦୨୩ ମସିହାରୁ ଜାଣିଥିଲେ। ଆମକୁ ଦେଖି ସେ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଗଲେ। କହିଲେ, &#8220;ଆପଣମାନେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ବହୁତ ଥର କହିଛୁ। ସେମାନେ ବି ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି ଆପଣଙ୍କ ଟିମ୍ କେବେ ଆମ ସ୍କୁଲକୁ ଆସିବେ।&#8221; ଦୋଳମଣି ସାରଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଦେଖି ଆମ ମନରେ ବି ଟିକେ ଆଶା ସୃଷ୍ଟି [&hellip;]
- [ଉପକୂଳ ଓଡିଶାରେ ଦଳିତ ଘରର ରୋଷେଇଶାଳ](https://samadhwani.com/9849): ଓଡ଼ିଶାର ସାମାଜିକ, ଐତିହାସିକ ଏବଂ ସାସ୍କୃତିକ ଚିତ୍ରଣ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦେଖିଲେ ଏହି ଲେଖାଟି ଅତୀତର ଏକ ସଂବେଦନଶୀଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପରେ ଆଧାରିତ । ଲେଖକ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେଶୀଚାଷୀ ନଟବର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ ଦଳିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜୀବନର ସଂଘର୍ଷ, ସମାଜର ଅନ୍ତଃସ୍ରୋତ, ଏବଂ ଶ୍ରମଜୀବୀ ଲୋକଙ୍କ ଦୁଃଖ-ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ଅତି ନିକଟରୁ ଦେଖିଥିଲେ ଓ ତାକୁ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିଥିଲେ । ଲେଖକ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ଗତ ଶତାବ୍ଦୀର ଓଡ଼ିଶାର ଗାଁ’ର ଏକ ଚମତ୍କାର ଦର୍ଶନ ପ୍ରକାଶ କରିଯାଇଛନ୍ତି । ତାହା ସହିତ ଦଳିତ ଜୀବନର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଦୁଃଖ, ସଂଘର୍ଷର କାହାଣୀ ନୂଆ ପିଢ଼ିକୁ ଜଣେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି । ସମାଜରୁ ଭେଦଭାବ ଦୂରକରି ଏକ ନୂଆ ସମାଜ ଗଢିବାପାଇଁ ଲେଖା ଭିତରେ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଯାଇଛନ୍ତି । ଖାଦ୍ୟ ଯେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଆମ ସମାଜର ଭେଦଭାବ ଓ ସାମାଜିକ ବିଷମତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ଏକ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥଳ ଏକଥା ସେ ତାଙ୍କ ଲେଖା ଭିତରେ ପରିପ୍ରକାଶ [&hellip;]
- [ପାଲା ନାଟର ସାଂପ୍ରତିକ ସ୍ଥିତି](https://samadhwani.com/9839): ଏହି ଲେଖାଟି ମାଧ୍ୟମରେ ଲେଖକ ‘ପାଲା’ ପରି ଏକ ସମୃଦ୍ଧ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକନାଟ୍ୟ ପରମ୍ପରାକୁ ଐତିହାସିକ, ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ସମୀକ୍ଷା କରିବାପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି । ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଅଭିନୟର ସମନ୍ୱୟରେ ଗଢ଼ିଉଠିଥିବା ପାଲା କିପରି ସତ୍ୟନାରାୟଣ ପୂଜାର ଧାର୍ମିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସତ୍ୟପୀର ପରମ୍ପରା ମାଧ୍ୟମରେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସମନ୍ୱୟର ଏକ ସଶକ୍ତ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହୋଇଉଠିଛି, ଲେଖକ ତାହାକୁ ସାରଗର୍ଭ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି। ସମଧ୍ଵନି ମତରେ, ଏହି ଲେଖା କେବଳ ପାଲାର ଇତିହାସ ନୁହେଁ, ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଏକ ଚେତାବନୀ ଭାବରେ ପଢ଼ାଯିବା ଉଚିତ। &#8211; ସ୍ଵୟଂପ୍ରଭା ପାଢୀ (ସମ୍ପାଦକ) ଉପକ୍ରମ ପାଲାକୁ ସାଧାରଣତଃ ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ଅଭିନୟର ବଳିଷ୍ଠ ସମନ୍ଵୟରେ ପରିବେଷିତ ହୋଇଆସୁଥିବା ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ବିଦଗ୍ଧ ଲୋକନାଟକ କୁହାଯାଏ। ବିଷୟବସ୍ତୁ ଏବଂ ପରିବେଷଣକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ ଏଥିରେ ନାଟ୍ୟଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଦଶରୂପକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାଣ ଓ ବୀଥିର [&hellip;]
- [‘ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ନାରୀ ସ୍ୱର’: ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଜାତୀୟ ଆଲୋଚନାଚକ୍ର](https://samadhwani.com/9813): ଗତକାଲି ୨୦୨୬ ମସିହା ଫେବୃଆରୀ ୪ ତାରିଖରେ ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଓଡ଼ିଆ ବିଭାଗ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲା ଏକ ଜାତୀୟ ଆଲୋଚନାଚକ୍ର। ଏହି ଆଲୋଚନାଚକ୍ରର ବିଷୟବସ୍ତୁ ଥିଲା, “ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ନାରୀ ସ୍ୱର”। ଉଦ୍‌ଘାଟନୀ ସଭାରେ ଗାନ୍ଧୀଜୀଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ରଚିତ ସାହିତ୍ୟରେ ନାରୀର ସ୍ୱର ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରଥମେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଆଲୋଚନାଚକ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ଥିଲେ ବିଶିଷ୍ଟ ସାହିତ୍ୟ ଗବେଷିକା, ପ୍ରଗତିଶୀଳ ନାରୀବାଦୀ ଲେଖିକା ଓ ନାଟ୍ୟକାର ଡ. ବିଧୁପ୍ରଭା ରଥ। ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସମ୍ମାନିତ ଅତିଥି ଭାବେ ଯୋଗଦେଇ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ନାରୀମାନଙ୍କ ଅନୁଭୂତି, ନାରୀ ଚେତନା ଓ ସାମାଜିକ ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ନାରୀଙ୍କ ଭୂମିକା ବିଷୟରେ ଗଭୀର ଭାବରେ ଆଲୋଚନା ରଖିଥିଲେ। ନିଜ ବକ୍ତବ୍ୟରେ ଡ. ରଥ ନାରୀର ସଂଘର୍ଷ ଓ ସୃଜନଶୀଳତା ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ। ସେ ଉଦାହରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ଯେ, ଯୁଗେ ଯୁଗେ ନାରୀ ଲେଖିକାମାନଙ୍କୁ କିପରି ଅଣଦେଖା କରାଯାଇଛି ଓ ଆଜି ମଧ୍ୟ [&hellip;]
- [ନୀରବ ହୋଇଗଲା ଜୈବ ଚିନ୍ତନର ସ୍ୱର](https://samadhwani.com/9777): ସମଧ୍ୱନିର ଜଣେ ସମ୍ମାନନୀୟ ବରିଷ୍ଠ ସମ୍ପାଦକ ମଣ୍ଡଳୀ ସଦସ୍ୟ ତଥା ମାଟି, ପାଣି, ପବନ ଓ ଖାଦ୍ୟକୁ ବିଷମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ନିଜର ଲେଖନୀକୁ ଶାଣିତ କରି ସଂଗ୍ରାମ କରିଆସିଥିବା ବିଶିଷ୍ଟ ଦେଶୀ ଚାଷୀ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ନଟବର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ ଗତ ୨୧ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୬ ତାରିଖରେ ଆମ ଗହଣରୁ ଚିରବିଦାୟ ନେଇଛନ୍ତି। ଆମ ପାଖରେ କିନ୍ତୁ ଛାଡିଯାଇଛନ୍ତି ଅଜସ୍ର ସ୍ମୃତି । ତାଙ୍କର ପିଲାଦିନର ଅନେକ ସ୍ମୃତିକୁ ଆମେ ସମଧ୍ଵନି ପୃଷ୍ଠାର ବିଭିନ୍ନ ଲେଖା ଓ ଆଲୋଚନା ମାଧ୍ୟମରେ ଧରି ରଖିଛୁ । ଆଗକୁ ଆହୁରି ଅନେକ କଥା ଅପ୍ରକାଶିତ ଆଲୋଚନା ଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବୁ । ତଥାପି ମନେହୁଏ ଆହୁରି ଅନେକ ଆଲୋଚନା ବାକି ରହିଗଲା । ଅନେକ କଥା ସେ ଜରୁରୀ ବୋଲି କହୁଥିଲେ, ଯାହା ସମ୍ପର୍କରେ ସେ ଆଲୋଚନା କରିଥାନ୍ତେ । ସମୟ ଆମକୁ ସାଥି ଦେଲାନି । ଆମ ସହିତ ତାଙ୍କର [&hellip;]
- [ଜଣେ ଅନନ୍ୟ ଶିକ୍ଷକରୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଜୈବକୃଷକ ନଟବର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ](https://samadhwani.com/9768): ବିଶିଷ୍ଟ ଦେଶୀଚାଷୀ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ନଟବର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ ଆଉ ଆମ ଗହଣରେ ନାହାନ୍ତି । ଗତ ୨୦୨୬ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୧ ତାରିଖ ଦିନ ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିକଟରୁ ବିଦାୟ ନେଇଛନ୍ତି । ନଟବର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି ଲେଖାଟି ୨୦୨୦ ମସିହା ଫେବୃୟାରୀ ମାସରେ ସମଧ୍ଵନି ପୃଷ୍ଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ନଟବର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀଙ୍କର ବିୟୋଗରେ ଆମେ ଏହି ଲେଖାକୁ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଜଣାଇ ପୁନଃ ପ୍ରକାଶ କରୁଛୁ । ଲେଖାଟି ଲେଖିଥିଲେ ତାଙ୍କର ବଡ ଝିଅ ଡକ୍ଟର ନମିତା ଷଡଙ୍ଗୀ । ପିତାଙ୍କର ଜୀବନକୁ ଏହି ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଧାରାବାହିକ ଲେଖା ଲେଖିବା ପାଇଁ  ଡକ୍ଟର ନମିତା ଷଡଙ୍ଗୀ ଆମକୁ କଥା ଦେଇଥିଲେ ବି ତାହା ଆରମ୍ଭ ହୋଇପାରି ନାହିଁ । ଆମର ଆଶା ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ନଟବର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀଙ୍କ ବିୟୋଗରେ ତାଙ୍କ ଲେଖନୀ [&hellip;]
- [ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି](https://samadhwani.com/9756): ଯେକୌଣସି ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକଙ୍କର ଦୈନନ୍ଦିନ ଖାଦ୍ୟ ହିଁ  ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ଖାଦ୍ୟସଂସ୍କୃତିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ ଏବଂ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ଅର୍ଥନୀତିର ଏକ ପରିମାପକ ହୋଇଥାଏ। ଓଡ଼ିଶାରେ ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉତ୍ପାଦିତ ହୁଏ । ସେହିସବୁ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟର ଉତ୍ପାଦନ ସମୟକୁ ନେଇ ଅନେକ ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଏହି ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ମାନଙ୍କରେ ଭଳିକି ଭଳି ଖାଦ୍ୟପେୟ ଓଡ଼ିଆ ଘରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ । ସେଥିପାଇଁ କୁହାଯାଏ “ବାରମାସେ ତେର ଯାତ” । ଆମର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନକୁ ଆନନ୍ଦମୟ କରିବାରେ ଏବଂ ଉତ୍ସବମୁଖର କରିବାରେ ଖାଦ୍ୟପେୟର ଏକ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକ ଥାଏ ।            &#8211; ସମ୍ପାଦକ “ଅନ୍ନ ବିହୁନେ ହଂସ ହାନି ଯୋଗ ସାଧିବି କାହା ଘେନି।” ଏହି ଓଡ଼ିଶାରେ ବହୁଳ ଭାବେ କଥିତ ଏହି ବାକ୍ୟଟି ମାନବ ଜୀବନରେ ଖାଦ୍ୟର ଗୁରୁତ୍ୱ ଦର୍ଶାଇଥାଏ। ଶରୀର ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଚାରି ଧୂପ [&hellip;]
- [ଟିକରିର ମକର ବୁଲା (କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ)](https://samadhwani.com/7389): ଆଜି ଗାଁ ଦାଣ୍ଡରେ ଏତେ ଗହଳି ଚହଳିକାହିଁକି ? ଜାମ୍ବରୁର ଝିଅ ଟିକରି ମନେ ମନେ ଭାବୁଛି । ଗାଁ ବୁଲି ବୁଲି ସବୁ ଦେଖୁଛି । ଭାବୁଛି ଆରେ ଏ କ’ଣ ଚାଲିଛି! ସେ ବୁଝିପାରୁନି ଗାଁରେ ଆଜି ଏସବୁ କ’ଣ ଚାଲିଛି। ଏବେ ତ ଜାନୁଆରୀ ମାସ । ଦୁର୍ଗାପୂଜା ସମୟ ନୁହଁ ତ । କ’ଣ ଅଛି ଗାଁରେ? ସିଏ ଭୁବନେଶ୍ଵର ଯିବାଠାରୁ ଆଉ କେବେ ଗାଁକୁ ଆସିନଥିଲା । ସେତେବେଳେ ତାକୁ ସାତ କି ଆଠ ବର୍ଷ ହେଇଥିବ । ଗାଁର କଥା ତାର ଝାପସା ମନେଅଛି । ତାକୁ ଏବେ ୧୬ ପୁରିଲାଣି । ସହରର ଜଣେ ଡାକ୍ତର ବାବୁ ତାକୁ ପାଠ ପଢେଇବେ କହି ଗାଁରୁ ସହରକୁ ସେତେବେଳେ ନେଇଗଲେ । ସେବେଠାରୁ ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱରିଆ ହୋଇଯାଇଛି । ଟିକରିର ବାପା ହେଲା ଜାମ୍ବରୁ । ଚାଷ କରେ । ମୂଳ ବି [&hellip;]
- [ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି](https://samadhwani.com/7983): ଓଡିଶାର ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ। ଆଧୁନିକତାର ପ୍ରଭାବରେ ଓଡିଶାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ନବେ ଦଶକ ପରେ ଦେଖା ଯାଇଛି ଅଭୁତପୂର୍ବ ପରିବର୍ତ୍ତନ । ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଫଳରେ ଅନେକ ପାରମ୍ପରିକ ଖାଦ୍ୟ ହଜି ହଜି ଯାଉଛି । ଏହିସବୁ ପାରମ୍ପରିକ ଖାଦ୍ୟକୁ କେମିତି ସଂରକ୍ଷିତ କରି ଲିପିବଦ୍ଧ କରାଯିବ ସେ ଦିଗରେ ୨୦୧୫ ମସିହାରୁ ସମଧ୍ୱନି ଧାରାବାହିକ ପ୍ରୟାସ କରିଆସିଛି । ଏହି କ୍ରମରେ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରି ଏଠାରେ ଆପଣମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ବରମପୁର ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରାଧ୍ୟାପିକା ଡକ୍ଟର ଉଷାରାଣୀ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ । ନିଜର ପିଲା ଦିନରୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଯେଉଁସବୁ ଅନୁଭୂତି ରହିଛି ସେ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଏହି ଉଦ୍ୟମ ଓଡ଼ିଶାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢି ପାଇଁ ସାଇତି ରଖିବାରେ ନିଶ୍ଚୟ ସହଯୋଗ କରିବ । &#8211; [&hellip;]
- [ଗନ୍ଧମାର୍ଦ୍ଦନ ପରମ୍ପରା ମେଳାର ଅନୁଭୂତି](https://samadhwani.com/9685): ୨୦୨୬ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୮ ତାରିଖ ଦିନଟି ମୋ ପାଇଁ ଥିଲା ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉତ୍ସାହର ଦିନ । ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା, ପାଇକମାଳ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜାମସେଠ ପଞ୍ଚାୟତର ଖରାମାଳ ଗାଁରେ ସେଦିନ ପରମ୍ପରା ମେଳା ବସିଥିଲା । ଆମେ ପାଇକମାଳ ବ୍ଲକର ଗାଁ ଇତିହାସ ଟିମ ତରଫରୁ ଛାତ୍ରୀମାନେ ଖରାମାଳ ଯାଇଥିଲୁ ପରମ୍ପରା ମେଳାରେ ଭାଗ ନେବାପାଇଁ । ସେଠାରେ ଚାଲିଥିବା ମେଳାରେ ଆମେ ଗାଁ ଇତିହାସ ଷ୍ଟଲ ବସେଇଥିଲୁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲୁ । &nbsp; ମୁଁ ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଯମୁନା କନ୍ଧୁଣୀ ବାଳିକା ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢିଲା ବେଳଠାରୁ ‘ଗାଁ ଇତିହାସ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ’ ସହିତ ଯୋଡି ହୋଇ ଆମ ଗାଁର ଇତିହାସ ଲେଖୁଛି । ମୋ ସହିତ ଆମ ଯମୁନା କନ୍ଧୁଣୀ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଅନେକ ଛାତ୍ରୀ ସେଦିନ ଖରାମାଳ ପରମ୍ପରା ମେଳାରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ପାଇକମାଳ ବ୍ଲକର [&hellip;]
- [ଆଦିବାସୀ ମାତୃ ପରମ୍ପରା ଓ ଡାଲଖାଇ ଦେବୀ](https://samadhwani.com/9604): ଡାଲଖାଇ ଦେବୀ ହେଉଛନ୍ତି ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକଦେବୀ । ସେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିଶୀଳ ବିଷୟର ଜନନୀ । ମୁଖ୍ୟତଃ ସେ ଅଙ୍କୁରଣ ଓ ପଲ୍ଲବନର ହୁଦିନୀ ଶକ୍ତି । ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ବୀଜ ପଲ୍ଲବୀତ ହୁଏ । ବୃକ୍ଷଲତା ଫୁଲ ଫଳରେ ଭରି ଉଠେ । ସେହିପରି ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ବଂଶବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଥିବାର ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି । ମାତାପିତାଙ୍କ ପରେ ଭାଇ ହିଁ ମୁରବୀ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପୀଢିର ପାଳକ ତଥା ସଂରକ୍ଷକ । ତେଣୁ ତାର ଶୁଭକାମନା କରି ଆଦିମ କାଳରୁ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଜନଜାତି ଓ ଉପଜାତିର ଝିଅମାନେ ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀ ଭାବରେ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଜଣାପଡେ । ଶାବରୀ ତନ୍ତ୍ରାଚାରରେ ଏହି ଦେବୀ ପର୍ଣ୍ଣଶବରୀ ଓ ପତରଶଉରେନ୍‌ ରୂପରେ ଉପାସିତା ହୋଇଥାନ୍ତି । ଡାଲଖାଇ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରାୟ ସମରୂପା ପର୍ଣ୍ଣଦେବୀ ନାମକ ଦେବୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ବୈଦିକ ବାଙ୍ମୟରୁ ସୂଚନା ମିଳେ । [&hellip;]
- ["Village History" Through Pala](https://samadhwani.com/9640): What happened on December 20, 2025, at Temri High School in Paikmal block of Bargarh district, Odisha, was not just another school annual function. It was a historic moment in the revival of Odisha&#8217;s traditional Pala culture. During the annual celebration, Class 9 and 10 girls presented a complete one-hour Pala performance based on village history, leaving everyone spellbound. Understanding Pala: A Living Heritage Pala is a sophisticated folk theatrical form of Odisha that combines song, music, dance, and acting in powerful harmony. This music-based folk drama has a centuries-old history. Emerging during the Mughal Emperor Akbar&#8217;s reign as a [&hellip;]
- [ଗାଁ ଇତିହାସ ଆଧାରିତ ପାଲା](https://samadhwani.com/9618): ଗତକାଲି ୨୦.୧୨.୨୦୨୫ ତାରିଖରେ ଓଡ଼ିଶାର ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ପାଇକମାଲ ବ୍ଲକର ଟେମରୀ ହାଇସ୍କୁଲରେ ଯାହା ଘଟିଗଲା, ତାହା କେବଳ ଏକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଉତ୍ସବ ନୁହେଁ, ଏହା ଓଡ଼ିଶାର ପାରମ୍ପରିକ ପାଲା ସଂସ୍କୃତିର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଏକ ଐତିହାସିକ ପଦକ୍ଷେପ। ବାର୍ଷିକ ଉତ୍ସବ ଅବସରରେ ନବମ ଓ ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀମାନେ ଗାଁ ଇତିହାସ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଘଣ୍ଟିଆ ପାଲା ପରିବେଷଣ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚକିତ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ପାଲା ହେଉଛି ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ଅଭିନୟର ବଳିଷ୍ଠ ସମନ୍ଵୟରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ପରିବେଷିତ ହୋଇଆସୁଥିବା ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ବିଦଗ୍ଧ ଲୋକ ନାଟକ। ଏହି ସଙ୍ଗୀତ ଭିତ୍ତିକ ଲୋକନାଟକର ଇତିହାସ ଶତାବ୍ଦୀ ପ୍ରାଚୀନ । ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟ ଆକବରଙ୍କ ଶାସନକାଳରୁ ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲମାନ ମୈତ୍ରୀ ବନ୍ଧନର ସ୍ମାରକୀ ଭାବେ ଏହାର ଆତ୍ମପ୍ରକାଶ ଘଟିଥିଲା। ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବା ସତ୍ୟପୀରଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରଚାରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି କଳା [&hellip;]
- [ଡାଲଖାଇ](https://samadhwani.com/9577): ଡାଲଖାଇ ବିଷୟରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଆଦିବାସୀ ଦର୍ଶନ ପ୍ରତି ପୂର୍ବାଗ୍ରହକୁ ବାଦ ଦେବାକୁ ପଡିବ। ଡାଲଖାଇ ବିଷୟ ଉତ୍ଥାପନ କଲା ସମୟରେ ଏହି ଲେଖକ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେବାକୁ ଚାହେଁ; ଏହା ଏକ ପତ୍ରକାର ତଥ୍ୟ। ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଳିଥିବା ଐତିହାସିକ ତଥ୍ୟ କହିଥାଏ ଯେ ୬୫ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ବର୍ତ୍ତମାନର ପାକିସ୍ଥାନ ମାଟିରେ ପାଦ ଥାପିଲା (ଟୋନୀ ଜୋସେଫଙ୍କ The early Indians)। ମଧ୍ୟ ଏସିଆରେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ମଣିଷ ନିଜର ବିସ୍ତାର କରି ସାରିଥିଲା। ଭାରତର ପ୍ରଥମ ପ୍ରାଗୈତିହାସିକ ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ରାଜଧାନୀ ଭୋପାଳଠୁ ଦକ୍ଷିଣକୁ ୪୫ କିଲୋମିଟର ଦୂର ଭୀମବେଟକାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ। ଏହା ୟୁନିସ୍କୋ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱସ୍ମାରକର ମାନ୍ୟତା ପାଇଛି। ପ୍ରଗୈତିହାସିକ ଯୁଗର ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍କିତ ଗୁମ୍ଫାଚିତ୍ର ଓ ପ୍ରସ୍ତର ଲେଖ ଓ ଚିତ୍ର ରହିଛି। ଏହାସହ ଅନେକ ପଥରର ଉପକରଣ ମଧ୍ୟ ମିଳିଛି। ଏହାକୁ ୩୦ ରୁ ୭୦ [&hellip;]
- [ପଦ୍ୟାବୃତ୍ତି](https://samadhwani.com/9592): ପଢା କେତେ ଜାତି କହରେ ଚଢେୟା ପଢା କେତେ ଜାତି କହ, ନକହି ପାରିଲେ ନିବୁଜ କବାଟ ନିଜ ବନସ୍ତ ରେ ରହ? କବାଟରେ ମତି ନାହିଁ ଚଢେୟାଣୀ ମୁଣ୍ଡ ରେ ଘୋର ବନସ୍ତ ହେଣ୍ଟାଳ ଭୁଲିଛି ମତ୍ତମହାବଳ ବେଳ ହେଲା ରତ ରତ। ତୋ ମତ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଜାଣେ ଚଢେୟା ରେ ଜାଣଇ ଏଇ ଶରୀର, ଭିତରେ ବନସ୍ତ ବାହାରେ ବନସ୍ତ ଲେଖିବୁ ଭେଦ କାହାର ? ବେଳ ମହାବଳ ଶୁଣ ଚଢେୟାଣୀ ଗ୍ରାସଇ ଆମର ଦେହ ଗମ୍ଭୀରାରେ ଶୁନ ବାହାରେ ବି ଶୁନ ବନସ୍ତ ଟି ଏକା ଥୟ। ପବନରେ ଫାଶ ନାହିଁ ଚଢେୟାଣୀ ପବନରେ ନାହିଁ ଗାର କିଏ ସେ ଚଢେୟା କିଏ ଚଢେୟାଣୀ କିଏ ଜାଣେ ଏ ବେଭାର। ତିନି ଜାତି ପଢା ଲେଖେ ଚଢେୟାଣୀ ଲେଖେ ପଢା ତିନି ଜାତି ପହିଲି ପଢାରେ ସଭିଏଁ ବାଳୁତ ନିଜ କଳପନା ସାଥି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଗର ପଢା [&hellip;]
- [ସମ୍ବଲପୁରୀ ଲୋକଗୀତ : ଡାଲଖାଇ](https://samadhwani.com/9574): ଲୋକଗୀତ ମଣିଷ ଜୀବନର ମାନସିକ ଅବସାଦ ଦୂର କରିବାରେ ସହାୟକ ହେଲାବେଳେ, ଲୋକନୃତ୍ୟ ତା’ ଜୀବନରେ କର୍ମତତ୍ପରତା ବୃଦ୍ଧି କରିଥାଏ। ଏହି ଲୋକଗୀତ ଓ ଲୋକନୃତ୍ୟ ହେଉଛି ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର ଆଦିବାସୀ ଓ ନିମ୍ନବିତ୍ତ ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ଜୀବନକୁ ଆନନ୍ଦମୁଖର କରିବାର ଏକମାତ୍ର ଓ ସର୍ବପ୍ରଧାନ ମାଧ୍ୟମ । ଏଥିରେ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁରୁଷ ମିଶାମିଶି ହୋଇ ନାଚନ୍ତି। ଆଜି ସ୍ତ୍ରୀ ବା ନାରୀ ସ୍ଵାଧୀନତା ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍ଥା ଆନ୍ଦୋଳନ ଚଳାଇଛି। ଜାତିସଂଘ ନାରୀ ବର୍ଷର ଘୋଷଣା କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପୁରୁଷ ସଙ୍ଗେ ସମାନ ସାମାଜିକ ଓ ନାଗରିକ ଅଧିକାର ପାଇଁ ସଚେଷ୍ଟ; କିନ୍ତୁ ଭାରତ ଇତିହାସରେ ଏଇଟା ଏକ ନୂଆ ବିଭବ ନୁହେଁ । ବୈଦିକ ଯୁଗ ମାତୃପ୍ରଧାନ (Matriarchal Society) ସମାଜ ସିନ୍ଧୁ-ଉପତ୍ୟକା ତଥା ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜରେ ଥିଲା। ନାରୀମାନେ ଉଚ୍ଚ ଆସନ ପାଉଥିଲେ। ମଝିରେ କେତେ ସମୟ ପାଇଁ ନାରୀକୁ ଅବଳା, ଦୁର୍ବଳା କହି ତାକୁ [&hellip;]
- [The Village History Song That Inspired a New Generation to Ask Questions](https://samadhwani.com/9596): &nbsp; 🎵 The lyrics of Village History Song Our small village…. What a beautiful name … From birth to death… It gave us our identity and fame… Our small village…. What a beautiful name… It showed us the path to live in this world… Come, let us learn about the village’s story, its history… The tales of festivals, harvest, and village deity… Let’s ask and understand what memory yields. Ask the grandmothers and grandfathers, uncles and the elders…. How did they see the village they lived in? When they played in the dust and grime? What was their world…? What [&hellip;]
- [ଆଖି ନୁହେଁ ସେତ ଏମିତି ଆଇନା](https://samadhwani.com/9598)
- [ବିଳାଶୁଣି ସ୍ଥିତ ଶ୍ରୀ ଗୋପଳଜ୍ୟୁ ହାଇସ୍କୁଲର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଲେଖିବେ ଗାଁ ଇତିହାସ](https://samadhwani.com/9565): ଚଳିତ ବର୍ଷ ୨୦୨୫ ଏପ୍ରିଲ, ୧ ତାରିଖ, ଓଡିଆ ଭାଷା ଦିବସରେ ସମଧ୍ଵନି “ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ” ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ଘୋଷଣା କରିଥିଲା । ଏଥିରେ ଓଡ଼ିଶାର ବିଭିନ୍ନ ସରକାରୀ ଓ ବେସରକାରୀ ସ୍କୁଲର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ  ଓଡିଶାର ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରୁ ୧୦୦ ରୁ ଅଧିକ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ ବି କେବଳ ୨୫ ଜଣ ଛାତ୍ରୀ ଓ ୨ଜଣ ଛାତ୍ର ନିଜ ଗାଁ ସମ୍ପର୍କରେ ଗବେଷଣା କରି ଏକ ତଥ୍ୟ ସମ୍ବଳିତ ନିବନ୍ଧ ପଇଠ କରିଥିଲେ । ଅଗଷ୍ଟ ୧୫ ତାରିଖରେ ଏହି ୨୭ ଜଣ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ସମଧ୍ଵନି ତରଫରୁ ଛାତ୍ର ଇତିହାସକାର ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି ଓ ସେମାନଙ୍କ ସ୍କୁଲକୁ ଯାଇ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଜାରି ରହିଛି । ଏହି କ୍ରମରେ ଡିସେମ୍ବର ୧୧ ତାରିଖରେ ସମଧ୍ଵନି ଟିମ କଟକ ଜିଲ୍ଲା, ନିଆଳି ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ବିଳାଶୁଣିଠାରେ ଥିବା ଶ୍ରୀ [&hellip;]
- [History and Culture of Adhanga Basti](https://samadhwani.com/9552): Editorial Note: Villages are the foundation of culture, the wellspring of identity. Every village carries its own history, its struggles, and its dreams. In this special feature, we present a remarkably insightful documentation by Riya Anjum, a high school student from Shree Gopaljew High School in Niali, Bilashuni, Odisha. Riya has meticulously researched and chronicled the story of her ancestral village, Adhanaga Basti, located in Alana Gram Panchayat of Cuttack District. With remarkable maturity and sensitivity, she weaves together three temporal threads, the past, the present, and her vision for the future, into a compelling narrative that transcends local boundaries [&hellip;]
- [ଆମ ଗାଁ ଅଢଙ୍ଗା ବସ୍ତିର ଇତିହାସ ଓ ସଂସ୍କୃତି](https://samadhwani.com/9545): ଅତୀତରେ ଆମ ଗାଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପରି ସୁନ୍ଦର ଥିଲା । ଆମ ଗାଁର ନାମ ଅଢଙ୍ଗା ବସ୍ତି । ଆମ ଗାଁ’ରେ କେନାଲ ରହିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଖରାଦିନେ ପାଣି ଆସିଲେ କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଚାଷ କରିବାରେ ସୁବିଧା ହୁଏ । ପୂର୍ବରୁ ଆମ ଗାଁ’ରେ ମାଟି ସଡ଼କ ଥିଲା । ବିଦ୍ୟୁତ୍ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଠିକ୍ ରେ ହୋଇନଥିଲା । ଚାଷ ଜମି ବହୁ ପରିମାଣରେ ଥିଲା । ଅଧିକାଂଶ ଲୋକେ ଅଶିକ୍ଷିତ ଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମାନତା ଓ ପ୍ରେମ ଥିଲା । ପୂର୍ବରୁ ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲିମ୍ ମାନେ ମିଶି ଭାଇଭାଇ ଭଳି ଖୁସିରେ ରହୁଥିଲେ । ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପର୍କ ଭଲ ରହିଥିଲା । ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଇଦ୍-ଉଲ-ଫିତର, ଇଦ-ଉଲ-ଜୁହା, ଗଣେଷ ପୂଜା, ସରସ୍ୱତୀ ପୂଜା, ହୋଲି, ଦୀପାବଳି, ଦଶହରା ଆଦି ପର୍ବ ମିଳିମିଶି ପାଳୁଥିଲେ । ଇଦ-ଉଲ-ଫିତର ଓ ଇଦ-ଉଲ-ଜୁହା ସମୟରେ ଗାଁ’ରେ ମେଳା ବସେ [&hellip;]
- [The Story Behind "Village History Song"](https://samadhwani.com/9534): 🎵 The lyrics of Village History Song Our small village…. What a beautiful name … From birth to death… It gave us our identity and fame… Our small village…. What a beautiful name… It showed us the path to live in this world… Come, let us learn about the village&#8217;s story, its history… The tales of festivals, harvest, and village deity… Let’s ask and understand what memory yields. Ask the grandmothers and grandfathers, uncles and the elders…. How did they see the village they lived in? When they played in the dust and grime? What was their world&#8230;? What was [&hellip;]
- [ଆମ ଗାଁ ଜଳଗଡ଼ର କାହାଣୀ](https://samadhwani.com/9519): ଦମୟନ୍ତୀ ସୁନା ଝାରବନ୍ଧ ପଞ୍ଚାୟତ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀ । ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଆମ ଗାଁ ଇତିହାସ ଟିମ ତାଙ୍କ ସ୍କୁଲକୁ ଯାଇଥିଲୁ । ଗୋଟିଏ ଥର ସେମାନଙ୍କ ସ୍କୁଲ ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ ଭେଟ ହୋଇଛି । ସେହି ଭିତରେ ସେ ତାଙ୍କର ଗାଁ ଇତିହାସକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବାପାଇଁ ଯେତିକି ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ବାଗତଯୋଗ୍ୟ । ତାଙ୍କର ଗ୍ରାମର ନାମ ଜଳଗଡ଼ । ତାଙ୍କର କାହାଣୀ ଭିତରେ ଗ୍ରାମର ଅତୀତର କାହାଣୀ ଓ ସଂସ୍କୃତି ପରିପ୍ରକାଶ ହୋଇଛି । ଜଳଗଡ଼ ଗ୍ରାମର ଅତୀତରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଘର ଥିଲା, ଲୋକମାନେ ଗରିବ ଥିଲେ, ମାଟି ଓ ଚାଳ ଘରରେ ରହୁଥିଲେ। ପାଣି ପାଇଁ ପୋଖରୀକୁ ଯାଉଥିଲେ, ଚପଲ ବା ମୋବାଇଲ ନଥିଲା। ଗାଁର ସେତେବେଳେ ଶିକ୍ଷା ନଥିଲା; ଲୋକମାନେ ଗୁହାଳରେ ପାଠ ପଢ଼ୁଥିଲେ। ଏହି ସବୁ କଥା ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କର ଗାଁ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଧାରାକୁ [&hellip;]
- [ପାଲାର ପରିବେଷଣ ଶୈଳୀ](https://samadhwani.com/9520): ଉପକ୍ରମ ପାଲା ହେଉଛି ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ଅଭିନୟର ବଳିଷ୍ଠ ସମନ୍ଵୟରେ ଓଡିଶାରେ ପରିବେଷିତ ହୋଇଆସୁଥିବା ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ବିଦଗ୍ଧ ଲୋକ ନାଟକ । ବିଷୟ ବସ୍ତୁ ଏବଂ ପରିବେଷଣକୁ ଲକ୍ଷ କଲେ ଏଥିରେ ନାଟ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଦଶରୂପକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାଣ ଓ ବିଥିର ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଯାଏ । ଏହିଭଳି ଏକ ଲୋକ ନ।ଟକର ସୃଷ୍ଟିର ଆଦ୍ୟବୀଜ ଭାରତୀୟ ସନାତନ ଧର୍ମର ସତ୍ୟନାରାୟଣ ପୂଜନର ଧର୍ମୀୟ ତଥା ପାରମ୍ପରିକ ପୃଷ୍ଠ ଭୂମିରୁ ପଡିଥିବା କଥା ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡେ । କାରଣ ପ୍ରାଚୀନ ଯୁଗରେ ବିଶେଷ କରି ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୨୦୦ ରୁ ଖ୍ରୀ ୨୦୦ ମଧ୍ୟରେ ନାଟ୍ୟକୋବିଦ ଭରତ ମୁନୀଙ୍କ ନାଟ୍ୟଶାସ୍ତ୍ର ରଚନାବେଳକୁ ଭାରତରେ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଭାଣ ଏବଂ ବିଥି ପର୍ଯ୍ୟାୟର  ନାଟ୍ୟ ପରିବେଷଣ ଦେଖାଗଲାଣି । ଯାହାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଭରତ ମୁନି ରୂପକକୁ ଦଶ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରିଛନ୍ତି । ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ଯଥା [&hellip;]
- [From Our Village Our Life to Agricultural Heritage Documentation: A Youth-Led Initiative](https://samadhwani.com/9507): In 2003, students from different parts of rural Odisha came to participate in the Rural Mathematics Talent Search Programme at the Institute of Mathematics and Applications, Bhubaneswar. Just before the program ended, they received an unusual assignment to write their village biographies. As they spent 15 to 20 days gathering memories and stories from their elders, none of them could have imagined that their efforts would one day inspire global initiatives to document village histories. Two years later, in 2005, noted people&#8217;s science activist and eminent journalist Sudhir Pattnaik placed 83 student notebooks in my hands. Each one contained the [&hellip;]
- [‘ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ’ରୁ ‘କୃଷି ଐତିହ୍ୟ ଲିପିବଦ୍ଧ’ କରିବା ଯାଏ](https://samadhwani.com/9492): ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ଗଣିତ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ଓ ପ୍ରୟୋଗ କେନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଵାରା ଗ୍ରାମ୍ୟ ଗଣିତ ମେଧା ଅନ୍ଵେଷଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଭାଗ ନେବାକୁ ଆସିଥିବା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗାଁ’ର ଜୀବନୀ ଲେଖିଥିଲେ ସେମାନେ ନିଜେ ବି ଜାଣିନଥିଲେ ଯେ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ଵ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଏହି ୧୫, ୨୦ ଦିନର ଗାଁ’ର ବୟସ୍କ ମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବାର ଉଦ୍ୟମ ଏକ ଇତିହାସ ପାଲଟି ଯିବ । ମୋତେ ଏହିସବୁ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କର ଗାଁ’ର ଜୀବନୀ ଉପରେ ଲେଖା ଯାଇଥିବା ୮୩ଟି ଖାତା ପଢିବାପାଇଁ ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ଜନ ବିଜ୍ଞାନ କର୍ମୀ ତଥା ବିଶିଷ୍ଟ ସାମ୍ବାଦିକ ସୁଧୀର ପଟ୍ଟନାୟକ ଦେଇଥିଲେ । ମୁଁ  ଭାବିଥିଲି ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଗାଁ’ର ଅତୀତର ପରିବେଶ, ଏବର ହାଲଚାଲ, ଗାଁ’ର ପର୍ବପର୍ବାଣି, ଖାଦ୍ୟ, ଅଳଙ୍କାର ବିଷୟରେ ମା ଜେଜେ ମା ଓ ଜେଜେ ବାପାଙ୍କ ନିକଟରୁ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିବେ । ଯେତେବେଳେ ଖାତା [&hellip;]
- [ଓଡିଶାର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂଗୀତର ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଗତି : କାଲି ଓ ଆଜି](https://samadhwani.com/9485): ଗୁରୁ ଶ୍ରୀ କରୁଣାକର ନାୟକ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଉତ୍କଳ ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ଵବିଦ୍ୟାଳୟରେ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ବିଭାଗରେ ଅଧ୍ୟାପନା କରି ଆସୁଛନ୍ତି । ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତପ୍ରତି ତାଙ୍କର ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାକୁ ଏହି ଲେଖାରୁ ଅନଭବ କରିହେଉଛି । ତାଙ୍କ ଅଧ୍ୟାପନା ଜୀବନର ଅନୁଭୂତିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବାପାଇଁ ସମଧ୍ଵନି ତରଫରୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଅନୁରୋଧ କରିଆସିଛୁ । ସଙ୍ଗୀତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗୁରୁଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ, ସାଧକଙ୍କ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଓ ସାମାଜିକ ପ୍ରେରଣା &#8211; ଏଭଳି ବିଷୟରେ ସେ ଯେଉଁ ବାର୍ତ୍ତା ଦେବାପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିଛନ୍ତି ତାହା ସମସ୍ତ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ମନେହୁଏ । &#8211; ସମ୍ପାଦକ ପ୍ରଥମେ ସଂଗୀତ ଓ ପରେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂଗୀତ ବୋଲି ମୋ ଜାଣିବାରେ ଆମେ ପିଲାବେଳଠୁ ଯାହା ଆନୁଭବ ଓ ଅନୁମାନ କରିଛୁ ସେ ବିଷୟରେ ଏଠାରେ କିଛି ପ୍ରକାଶ କରିବି । ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂଗୀତ ପରିସରକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମୋର ପିଲାବେଳର ସଂଗୀତ ପ୍ରତି ଅନୁରାଗ ଓ [&hellip;]
- [ଡାଲଖାଇ : ଅତୀତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ](https://samadhwani.com/9237): ସମଧ୍ଵନିର &#8216;ଡାଲଖାଇ&#8217; ବିଶେଷାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧଟି ଲେଖିଛନ୍ତି ଡକ୍ଟର ଅଞ୍ଜଳି ପାଢୀ । ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ ମାତୃଶକ୍ତି ଉପାସନା, ପ୍ରଜନନ ପ୍ରଥା ଓ ଗ୍ରାମ୍ୟ ସମାଜର ସାମୂହିକ ସୃଜନଶୀଳତାର ଭିତ୍ତିଭୂମି ଉପରେ ଡାଲଖାଇ  କେଉଁଭଳି ଅବସ୍ଥାପିତ ଓ ଆଜି ବି ଏହି ଗୀତ-ନୃତ୍ୟ ଲୋକଜୀବନର ଅଭିନ୍ନ ଅଂଶ ହୋଇ ରହିଛି ସେ ସମ୍ପର୍କରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରାଯାଇଛି । ଡାଲଖାଇ କେବଳ ଏକ ଉତ୍ସବ ନୁହେଁ, ଏହା ଗାଁ’ଜୀବନର ଉତ୍ସବ, ଗାଁ’ର ଆତ୍ମାର ପ୍ରକାଶ ଓ ନାରୀଶକ୍ତିର ସ୍ୱର ବୋଲି ନିଜ ଲେଖା ଭିତରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି ଗବେଷିକା ଡକ୍ଟର ଅଞ୍ଜଳି ପାଢୀ । &#8211; ସମ୍ପାଦକ ଡାଲଖାଇ ଏକ ପ୍ରଥାଭିତ୍ତିକ ନୃତ୍ୟ। ମାତୃକାପୂଜା, କୋଠିଶାଳ, ଯନ୍ତ୍ରପୂଜା ଓ ପ୍ରଜନନ ପ୍ରଥା ସହିତ ଏହା ସୂତ୍ରାୟିତ। କୁମାରୀମାନେ ଏହି ଓଷା ପାଳନକରନ୍ତି, ଗୀତଗାଆନ୍ତି ଏବଂ ନାଚନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ଏହା ଗଣ୍ଡ, ବିଂଝାଲ, ଶବର, ମିର୍ଦ୍ଧା ଓ କୁଡ଼ା ଆଦି [&hellip;]
- [ପଟ୍ଟଚିତ୍ର](https://samadhwani.com/9217): ଚିତ୍ର ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ବ୍ୟାପକ। କୋଷକାରମାନେ ଚିତ୍ର ଶବ୍ଦର ଯେଉଁ ସଂଜ୍ଞା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ମଧ୍ୟରେ କାବ୍ୟ, ଭାସ୍କର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟତୀତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ଅଦ୍‌ଭୁତ, ବିସ୍ମୟ, ଆଲେଖ୍ୟ ପ୍ରଭୃତି ମଧ୍ୟ ଚିତ୍ରର ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇପାରୁଛି। ଦୃଶ୍ୟଚିତ୍ର, ଶବ୍ଦଚିତ୍ର, ବାଚ୍ୟଚିତ୍ର ଆଦି ଚିତ୍ରର ନାନାବିଧ ବିଭାଗ ଦ୍ୱାରା ଅଳଂକାର ଗ୍ରନ୍ଥ ପୁଷ୍ଟ ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ ଆମେ ଏଠାରେ କେବଳ ରାସୋତୀର୍ଣ୍ଣକାରୀ ଦୃଶ୍ୟ ଚିତ୍ରକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଆଲୋଚନା ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଯାଉଛୁ। ଏହି ଯେଉଁ ଦୃଶ୍ୟଚିତ୍ର ବା ଆଲେଖ୍ୟ ତାହାକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ମୋଟାମୋଟି ତିନି ଭାଗରେ ଭାଗ କରିଛନ୍ତି &#8211; ଭିତ୍ତିଚିତ୍ର, ଧୂଳିଚିତ୍ର ଓ ପଟ୍ଟଚିତ୍ର। ପଟ୍ଟଚିତ୍ର କହିଲେ ପୁଣି ଯାହା ବୁଝାଏ, ଚିତ୍ରପଟ କହିଲେ ସେହି ଅର୍ଥରେ ବୁଝାଏ ନାହିଁ। ପଟ୍ଟଚିତ୍ର ଯେଉଁ ବିସ୍ମୟକର ଅଦ୍‌ଭୁତ ରସ ପରିବେଷଣ କରେ ତାହାହିଁ ହେଉଛି ମହତ୍‌। ତାହାର ଅଧିଷ୍ଠି୍ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ୱୟଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା। ଏଣୁ ପାଣିନି-ପୂର୍ବ ନିରୁକ୍ତକାରମାନେ ଚାର୍ଯ୍ୟ ଧାତୁରୁ [&hellip;]
- [ଡାଲଖାଇ: ଭବିଷ୍ୟତର ଆହ୍ୱାନ](https://samadhwani.com/9212): ସମଧ୍ଵନିର ଏହି ସଂଖ୍ୟାଟି “ଡାଲଖାଇ” ବିଶେଷାଙ୍କ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଉଛି । ଡାଲଖାଇ ଭଳି ଏକ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟ ଉପରେ ଏଥରର ସମ୍ପାଦକୀୟଟି ଲେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହେଁ ଯେ, ମୋର ଡାଳଖାଇକୁ ନେଇ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ ।  ଅନେକ ବର୍ଷଧରି ଗଁଡ଼ାବଜା ଓ ଏହାସହିତ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଥିବା ସାଂସ୍କୃତିକ ବିଭବଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲକରି ଜାଣିବା ଓ ବୁଝିବା ପାଇଁ କେବଳ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି । ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆମ ସହିତ ସବୁବେଳେ ଆଲୋଚନା କରିବା ଓ ଏହି ସଂସ୍କୃତିକୁ ବୁଝିବାପାଇଁ ଆମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣୀ ଗବେଷକମାନେ ସହଯୋଗ କରିଛନ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମେ କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଉଛୁ। ଅନେକ ଗାଁ&#8217;ର ଡାଲଖାଇ କଳାକାର ନିଜ ନିଜ ସଂସ୍କୃତି ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଜଣାଇଛନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଭୂତିକୁ ବଖାଣିଛନ୍ତି । ସେହି କଳାକାରମାନଙ୍କୁ ଆମେ କୋଟି କୋଟି ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବା [&hellip;]
- [କବି କାଜୀ ନଜରୁଲ୍ ଇସଲାମଙ୍କ ଶେଷ ଭାଷଣ](https://samadhwani.com/9117): ଏହି ଶେଷ ଭାଷଣଟି କବି କାଜୀ ନଜରୁଲ୍ ଇସଲାମଙ୍କ ଆତ୍ମନିର୍ଗତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ମାନବତାର ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ପରିପ୍ରକାଶ କରେ । ତାଙ୍କ ବାଣୀରେ ଥିବା ଏକତା, ଭାଇଚାରା ଓ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଆଜି ବି ଆମକୁ ଗଭୀର ଅନୁପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ। କବି କାଜୀ ନଜରୁଲ୍ ଇସଲାମ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବିଦ୍ରୋହୀ ଭାବେ ନୁହେଁ, ଜଣେ ପ୍ରେମିକ ଭାବେ ଦେଖିଥିଲେ । ଏକ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଭିଳାଷା ନେଇ ସେ ବାହାରିଥିଲେ ସମାଜରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବା ପାଇଁ । ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଥିଲା ମାନବ ପ୍ରେମ ଯାହା ଆଜି ବି ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ମନେହୁଏ । &#8211; ସମ୍ପାଦକ ୧୯୪୧ ମସିହା, ଏପ୍ରିଲ ୬ ତାରିଖ । କୋଲକାତାର ମୁସଲିମ୍ ଇନ୍‌ଷ୍ଟିଟ୍ୟୁଟ୍ ହଲରେ ହେଉଥିବା &#8220;ବଙ୍ଗୀୟ ମୁସଲମାନ୍ ସାହିତ୍ୟ ସମିତି&#8221;ର ରଜତ ଜୟନ୍ତୀ ଅବସରରେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ କବି କାଜୀ ନଜରୁଲ୍ ଇସଲାମ ଏହି ଅଭିଭାଷଣ ଦେଇଥିଲେ। ଏହା ଥିଲା ତାଙ୍କର ଶେଷ ଭାଷଣ । ଏହାପରେ [&hellip;]
- [ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଓଡ଼ିଆ କବିତାରେ ମାନବବୋଧର ସ୍ୱର](https://samadhwani.com/9200): ସମଗ୍ର ଭାରତବର୍ଷର ଭୈାଗଳିକ ସୀମା ସରହଦ ମଧ୍ୟରେ ଓଡିଶା ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ସୁବିଦିତ କ୍ଷୁଦ୍ର ରାଜ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ସୌର୍ଯ୍ୟ, ବୀରତ୍ୱ ଏବଂ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ କୀର୍ତୀ ବିମଣ୍ଡିତ ସଚେତନ ଜାତି ଭାବରେ ସମଗ୍ର ଭାରତ ବର୍ଷରେ ଓଡିଶାର କ୍ଷ୍ୟାତି ପରିବ୍ୟାପ୍ତ। କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ ଓଡିଶା ଭୂଖଣ୍ଡରେ ଅନେକ ବଢି ମରୁଢି ବାତ୍ୟା ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲଢୁଆ ଜାତିଟା ତାର ସ୍ୱକୀୟ କଳା ସାହିତ୍ୟକୁ ଭୁଲିନାହିଁ ଏବଂ ଭୁଲିନାହିଁ ତାର ଆପଣାର ପରିବାର, ପରିଜନ, ମାତୃଭୂମି ଓ ମାତୃଭାଷା। ଚର୍ଯ୍ୟାଗୀତିକା ଠାରୁ ନାଥ ସାହିତ୍ୟ, ମାଦଳପାଞି ଠାରୁ ସନ୍ଦେସକାବ୍ୟ କୋଇଲି, ସାରଳା ସାହିତ୍ୟ ଠାରୁ ସତ୍ୟବାଦୀ, ସବୁଜରୁ ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁରି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସାଧାରଣ ମଣିଷର ଦୁସ୍ଥିତି ତଥା ଅବଦଳିତ, ଲାଂଚ୍ଛିତ, ମଣିଷର ହତାଶବୋଧର ସ୍ୱର କବିର କଲମମୁନରେ ଉପଜିବ୍ୟ ହୋଇଛି ତାହା ଅସ୍ୱୀକାର କରିହେବନାହିଁ। ଏହାର ସମୁଜ୍ଜଳ ସାଖୀ ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବବର୍ତୀ ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସ, ଏବଂ [&hellip;]
- [From Kudoguda to Bhubaneswarpur : A Village’s Cultural Journey](https://samadhwani.com/9190): In 2023, when Lopamudra Pradhan was studying in Class IX at Bhubaneswarpura High School, she showed interest in researching about her own village. Her mother’s name is Premshila Pradhan and her father’s name is Loknath Pradhan. The name of her village is Bhubaneswarpura, which was earlier known as Kudoguda. While documenting the history and culture of her village, Lopamudra explored how the name of her village changed from Kudoguda to Bhubaneswarpura and the cultural journey behind it. She sat with the elderly people of the village and with her grandfather, listening to stories from the past and old memories. In [&hellip;]
- [ଝାରବନ୍ଧର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଇତିହାସ](https://samadhwani.com/9157): ସମ୍ପାଦକୀୟ ମତାମତ: ସଞ୍ଜୁଲତା ଛତ୍ରିଆ ଝାରବନ୍ଧ ପଞ୍ଚାୟତ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟର ନବମ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀ । ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ପାଇକମାଳରେ ସ୍କୁଲ ସିହାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ମାନଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ଗାଁ&#8217;ର ଇତିହାସ ଲେଖିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଓ ସହଯୋଗ କରିବା ସମୟରେ ଆମ ଭିଲେଜ ହିଷ୍ଟ୍ରି ଟିମ ଥରେ ଝାରବନ୍ଧ ପଞ୍ଚାୟତ ହାଇସ୍କୁଲ ଗସ୍ତ କରିଥିଲା । ସେତେବେଳେ ସ୍କୁଲର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ, ଶିକ୍ଷକ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଷ୍ଟାଫ ଓ ବିଶେଷ କରି ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ଏହି କାମରେ ବହୁତ ଆଗ୍ରହ ଦେଖାଇଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଅନୁରୋଧ ଥିଲା ଯେ, ଆପଣ ଝାରବନ୍ଧ ଗାଁ&#8217;ରେ ଗୋଟିଏ ଗାଁ ସ୍ତରର ମିଟିଂ କରନ୍ତୁ । ଏଠିକାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ରହିଥିଲା ଏବେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳି ଯାଇଛି । ଝାରବନ୍ଧ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନେ ଏବେ ପୁରୁଣା ଖାଦ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲି ଗଲେଣି । କୃଷି ସଂସ୍କୃତି ମଧ୍ୟ ବଦଳି ଯାଇଛି । ଏବେ ଏହି [&hellip;]
- [The Village History Festival of 'Baedpali, Paikmal'](https://samadhwani.com/8965): The Village History Festival For me, Baula Amabasya of 2024 was not just another day. It became the most special day of my life when our village, Baedapali, celebrated it as the Village History Festival Day. After months of working with my friends, Prachi Sahu, Punam Bhoi, Laxmi Priya Bhoi, and Laxmi Priya Bhoi, and Kamalini Bariha, we finally completed documenting the history of our village. What followed was magical. Our elders, mothers, and neighbors joined us with joy and pride. Together, we turned Baula Amabasya into a celebration of our roots. The festival was simple, yet so meaningful. We [&hellip;]
- [History and Culture of Jharbandh](https://samadhwani.com/9146): Introduction: In 2023, when our Village History team visited Paikmal block to encourage schoolchildren to document the histories of their own villages, we had the opportunity to engage with Panchayat High School, Jharabandh. The students, teachers, staff, and especially the headmaster showed deep interest in the village history documentation work. They even requested us to organize a village-level meeting in Jharabandh, where community voices could be brought together. One of the key concerns raised was the rapid change in local food culture. Once, this region thrived on millets such as mandia, kodo, and gunji. Today, however, millet-based diets have almost [&hellip;]
- [କୁଦୋଗୁଡ଼ାରୁ ଭୁବନେଶ୍ୱରପୁର: ଗୋଟିଏ ଗାଁ’ର ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାତ୍ରା](https://samadhwani.com/9136): ଲୋପାମୁଦ୍ରା ପ୍ରଧାନ ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରପୁର ଉଚ୍ଚବିଦ୍ୟାଳୟର ନବମ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀଥିବା ସମୟରେ ନିଜ ଗାଁ ସମ୍ପର୍କରେ ଗବେଷଣା କରିବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ନାମ ପ୍ରେମଶିଲା ପ୍ରଧାନ, ବାପାଙ୍କ ନାମ ଲୋକନାଥ ପ୍ରଧାନ । ତାଙ୍କ ଗାଁ’ର ନାମ ଭୁବନେଶ୍ୱରପୁର ଯାହା ପୂର୍ବରୁ କୁଦୋଗୁଡ଼ା ଥିଲା । ଲୋପମୁଦ୍ରା ନିଜ ଗାଁ’ର ଇତିହାସ ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଗାଁ’ର ନାମ କୁଦୋଗୁଡ଼ାରୁ ଭୁବନେଶ୍ୱରପୁର ପରିବର୍ତ୍ତନର ହେବା ଓ ଏହାର ସାଂସ୍କୃତିକ ଯାତ୍ରା ସମ୍ପର୍କରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଛନ୍ତି । ଗାଁ’ର ବୟସ୍କ ଲୋକ ଓ ନିଜ ଅଜାଙ୍କ ସହିତ ବସି ସେ ଗାଁ’ର ଅତୀତର କାହାଣୀ, ପୁରୁଣା ଘଟଣାବଳୀ ଶୁଣିଛନ୍ତି । ୨୦୨୫ ମସିହା ଖରାଛୁଟିରେ ସେ ନିଜ ଗାଁ ସମ୍ପର୍କରେ ଲିପିବଦ୍ଧ କାମ ଶେଷ କରିଛନ୍ତି । ଏହି କାମ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ “ଭିଲେଜ ବାୟୋଗ୍ରାଫର୍ସ କମ୍ୟୁନିଟି”ର ସଦସ୍ୟ ମଧ୍ୟ [&hellip;]
- [ବିଶେଷ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ “ସ୍ୱାଧୀନତାର ସଙ୍ଗୀତ”](https://samadhwani.com/9121): ଭୁବନେଶ୍ୱର, ୧୫ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୨୫ ଦିନ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସ ଅବସରରେ ‘ଲୋହିଆ ଏକାଡେମୀ’ ଓ ‘ସମଧ୍ୱନି ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଗଠନ’ ମିଳିତ ଉଦ୍ୟମରେ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା ବିଶେଷ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ “ସ୍ୱାଧୀନତାର ସଙ୍ଗୀତ” ଓ ଏହା ସହିତ ଗାଁକୁ ନେଇ ସମଧ୍ଵନି ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା “ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ” ସମ୍ପର୍କିତ ଚର୍ଚ୍ଚା । ସନ୍ଧ୍ୟା ୫.୩୦ରେ ଲୋହିଆ ଏକାଡେମୀ ପରିସରରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା । କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭରେ ସମଧ୍ଵନି ଟିମର ସଦସ୍ୟ ତଥା ଯୁବ ନାଟ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ଦେବବ୍ରତ ପଟ୍ଟନାୟକ ସ୍ୱାଗତ ଭାଷଣ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସମଧ୍ୱନି ସାଂସ୍କୃତିକ ଟିମର ଆବାହକ ତଥା ଭାୟୋଲିନ୍ ବାଦକ ଜ୍ୟୋତିପ୍ରକାଶ ସାହୁ ତାଙ୍କ ଭାୟୋଲିନ୍ ଟିମ ସହିତ ଗୃପ ଭାୟୋଲିନ୍ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ଦୀର୍ଘ ୪୦ ମିନିଟ ଧରି ଗୃପ ଭାୟୋଲିନ୍ ପରିବେଷଣ ଚାଲିଥିଲା । ଏହା ଏତେ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଦକର ଥିଲା ଯେ, ଏତେ ସମୟ [&hellip;]
- [Swadhinatara Sangeeta](https://samadhwani.com/9601): Group violin performance during the Independence Day celebration of 2025 by Jyotiprakash and Team.
- [ଆମେ ତ ଚାଷୀ ଘରର୍ ଛୁଆ](https://samadhwani.com/9112): ଆମେ ତ ଚାଷୀ ଘରର୍ ଛୁଆ ମାଆ ଯାଏସି ହାଣ୍ଡସାଲ୍ କେ କ୍ଷେତ୍ କେ ଯାଏସି ବୁଆ ଆମେ ତ ଚାଷୀ ଘରର୍ ଛୁଆ &nbsp; ପହପହ ନୁ ଉଠିକରି ହାତେ ଧରି ବାସୀ ଯେତେ ଦୁଃଖ୍ ସୁଖ୍ ଥିଲେ ଭି ମୁହେଁ ଥିସି ହସି ନାଇଁ ହୁଏ ଆମକୁ ଜରତପ୍ ନାଇଁ ହୁଏ ସର୍ଦି ଖାସି ଯେତେ ଯେନ୍ତା ଲାଗଲେ ଭି କ୍ଷେତ୍ କେ ସିଓର୍ ଯାଏସି ଦିନ୍ ସାରା ଖେତେ ଖଟସୁ ଆମେ ନେ ହେଇ ଅଳସୁଆ ଆମେ ତ ଚାଷୀ ଘରର୍ ଛୁଆ ମାଆ ଯାଏସି ହାଣ୍ଡସାଲ୍ କେ କ୍ଷେତ୍ କେ ଯାଏସି ବୁଆ ଆମେ ତ ଚାଷୀ ଘରର୍ ଛୁଆ &nbsp; ଶାଗ୍ ଖଡ୍ଡା ପାତଳଘଟା ଲାଗସି କେଡ଼େ ମିଠା ବାସି ଏକା ରୁଛସୀ ଆମ୍ କୁ ବାକି ସବୁ ଯାକ ସିଠା ଅଏଡ଼ସା, ଶୁଆଳି, ମୁଗ୍ ବରା ସାଙ୍ଗେ ଖାଇସୁ ମଡ଼ା ପିଠା ସମଲ [&hellip;]
- [ଫତୁରାନନ୍ଦଙ୍କ ଆତ୍ମଜୀବନୀରେ ସଂପ୍ରୀତିର ବାର୍ତ୍ତା](https://samadhwani.com/9109): ଫତୁରାନନ୍ଦଙ୍କ ଆତ୍ମଜୀବନୀ ‘ମୋ ଫୁଟା ଡଂଗାର କାହାଣୀ’ରୁ ଏହି ସଂପ୍ରୀତିର ବାର୍ତ୍ତାଟି ସଂଗ୍ରହ କରି ସମଧ୍ଵନି ପୃଷ୍ଠାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି ପ୍ରଫେସର ବୀରେନ୍ଦ୍ର ନାୟକ । ସେ ଫତୁରାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଜଣେ ଦିଗ୍‌ଦର୍ଶୀ ରୂପେ ପରିପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ଏହି ଆତ୍ମଜୀବନୀ ଫତୁରାନନ୍ଦଙ୍କର ସମ୍ପ୍ରୀତିର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ତୋଳିଧରେ । ଆଜିର ବିଭେଦମୟ ସମାଜରେ ଶାନ୍ତି ଓ ସହଯୋଗ ରକ୍ଷା କରିବା ଦିଗରେ ଏହା ଶିକ୍ଷାଦିଏ । ପ୍ରଫେସର ବୀରେନ୍ଦ୍ର ନାୟକଙ୍କ ମତରେ ଫତୁରାନନ୍ଦଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଚିନ୍ତାଧାରା, ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ କେବଳ ବ୍ୟଂଗ ନୁହେଁ, ସାମାଜିକ ସମ୍ବେଦନତାର ଏକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଆଧାର। &#8211; ସମ୍ପାଦକ “ଆମ ନିଜର ନ ହେଲେ ବି ମହରମ ପର୍ବ ବା ତାଜିଆ ଆମକୁ ଭାରି ଆକୃଷ୍ଟ କରୁଥାଏ । ଏହି ପର୍ବଟି ମୁସଲମାନଙ୍କର ହୋଇଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ହିନ୍ଦୁମାନେ ତହିଁରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ । ତାଜିଆ ବାହାରିବାର ପୂର୍ବଦିନ ରାତିରେ ଝୋଲା ସାହି ଆଖଡ଼ା [&hellip;]
- [ଅନ୍ତିମ ଜୀବନରେ ଗଙ୍ଗାଧରଙ୍କ ସଂସ୍କାର ଚିନ୍ତା](https://samadhwani.com/9103): ସ୍ଵଭାବ କବି ଗଙ୍ଗାଧର ମେହେର ୧୯୧୭ ମସିହାରେ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରି ପଦ୍ମପୁରରେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପେନସନ୍ ଥିଲା ଏଗାର ଟଙ୍କା ପାଞ୍ଚ ଅଣା । ଗଙ୍ଗାଧର ପଦ୍ମପୁରରେ ଅବସର ଜୀବନ କିପରି ସୁଖରେ ଅତିବାହିତ କରିପାରିବେ ସେଥିପାଇଁ ପଦ୍ମପୁର ଜମିଦାର ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସିଂ ବରିହା କବିଙ୍କୁ  &#8216;ତେଣ୍ଡା ପଦର&#8217; ନାମକ ଏକ ଛୋଟ ଗ୍ରାମ ପୁରସ୍କାର ସ୍ଵରୂପ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହା ସହ ମାସିକ କୋଡ଼ିଏ ଟଙ୍କା ବେତନରେ ଅଡିଟର ଚାକିରିଟିଏର ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ କରି ଦେଇଥିଲେ । ଚାଷକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ମନସ୍ଥ କରି ଗଙ୍ଗାଧର ସମସ୍ତ ପ୍ରାପ୍ତ ଜମିକୁ ପ୍ରଥମେ ଚାଷୋପଯୋଗୀ କଲେ । ଏଥିପାଇଁ ହଳ କିଣିବା ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖର୍ଚ୍ଚ ବାବଦକୁ କବିଙ୍କ ଅନେକ ଅର୍ଥ ବ୍ୟୟ ହେଲା । ସେ କ୍ରମାଗତ ଦୁଇବର୍ଷ ଚାଷକାର୍ଯ୍ୟରେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ । ପୁନଶ୍ଚ ସ୍ଥାୟୀ ବାସଭବନର ଅଭାବ ତଥା ବାରମ୍ବାର [&hellip;]
- [The History and Culture of ‘Baidapali’](https://samadhwani.com/9072): Editorial Notes: Himani Pradhan is a student of Yamuna Kandhuni Girls’ High School in Paikmal block. Her village, Baidapali, is located about one kilometre from Paikmal. Her mother’s name is Saranjita Pradhan, and her father’s name is Sanjay Pradhan. In 2023, while studying in Class IX, Himani began documenting the history of her village. Himani, along with four of her friends: Prachi Sahu, Poonam Bhoi, Lakshmipriya Bhoi, and Kamalini Bariha, had completed the writing of the village history and culture in 2024. The people of Baidapali received it with pride and joy. On the occasion of their traditional festival “Baula [&hellip;]
- [ବଇଦପାଲି ଗାଁ'ର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଇତିହାସ](https://samadhwani.com/8973): ସମ୍ପାଦକୀୟ ମତାମତ: ହିମାନୀ ପ୍ରଧାନ ପାଇକମାଳ ବ୍ଲକର ଯମୁନା କନ୍ଧୁଣୀ ଉଚ୍ଚ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟର ଛାତ୍ରୀ । ତାଙ୍କ ଗାଁ&#8217;ର ନାମ ବଇଦପାଲି । ତାଙ୍କ ଗାଁ ପାଇକମାଳରୁ ପ୍ରାୟ ଏକ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ହିମାନୀଙ୍କ ମା&#8217;ଙ୍କ ନାମ ସରଞ୍ଜିତା ପ୍ରଧାନ ଓ ବାପାଙ୍କ ନାମ ସଞ୍ଜୟ ପ୍ରଧାନ । ହିମାନୀ ପ୍ରଧାନ, ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଯମୁନା କନ୍ଧୁଣୀ  ଉଚ୍ଚ ବାଳିକା  ବିଦ୍ୟାଳୟର ନବମ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀ ଥିବାବେଳେ ନିଜ ଗାଁ &#8220;ବଇଦପାଲି&#8221;ର ଇତିହାସକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଆଜି ବି ସେ ଏହି କାମ ଜାରିରଖିଛନ୍ତି । ଏବେ ହିମାନୀ ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ଘରେ ଅଛନ୍ତି । ଏହି ଖରାଛୁଟି ସମୟରେ ସେ ନିଜ ଗାଁ’କୁ ନେଇ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଗବେଷଣାକୁ ଆହୁରି ଭଲ ଭାବରେ କରିବାପାଇଁ ସୁଯୋଗ ପାଇଛନ୍ତି । ସେ ଗାଁର ବୟସ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପଚାରି ପଚାରି ଗାଁର [&hellip;]
- [History and Culture of the Village 'Dhaura Dadar', Balangir District of Odisha](https://samadhwani.com/9032): In 2023, during our visit to Paikmal block in Bargarh district, we set out to guide students in documenting the history and culture of their own villages. Along the way, we connected with many young minds from different schools, each carrying a unique story. One such school was Padampur Government Girls High School (SSD), nestled on the route between Padampur and Paikmal. Most of the girls there stay in the school hostel, far from their native villages. While they endure the pain of separation, their deep love for home is unmistakable. This longing often finds its way into their writing, [&hellip;]
- [ଧଉଁରା ଦାଦର୍ ଗାଁ'ର ଇତିହାସ ଓ ସଂସ୍କୃତି (ବଲାଙ୍ଗିର ଜିଲ୍ଲା)](https://samadhwani.com/9015): ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ପାଇକମାଳ ବ୍ଲକରେ ସ୍କୁଲ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗାଁ ଇତିହାସ  ଲେଖାଇବା ପାଇଁ ଆମେ ଯାଇଥାଉ । ଏହି କାମ ପାଇଁ ଯାଇଥିବା ସମୟରେ ଆମେ ଅନେକ ସ୍କୁଲର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲୁ ।  ସେ ଭିତରୁ ଗୋଟେ ସ୍କୁଲ ଥିଲା  ପଦମପୁର ସରକାରୀ ଉଚ୍ଚ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟ(SSD)। ପଦମପୁରରୁ ପାଇକମାଳ ଯିବା ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼େ ଏହି ସ୍କୁଲ । ସେହି ବିଦ୍ୟାଳୟର କନ୍ୟାଶ୍ରମରେ ରହି ପାଠ ପଢୁଥିବା ଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କର ନିଜ ଗାଁ ଠାରୁ ଦୂରରେ ରହିବାର କଷ୍ଟ ଓ ଗାଁ ପ୍ରତି ଥିବା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସେମାନଙ୍କ ଲେଖା ଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଅଲଗା କରିଥାଏ । ପଦମପୁର ସରକାରୀ ଉଚ୍ଚ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଆମେ ଭେଟିଥିବା ୪୦୦ ଛାତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଛାତ୍ରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଝିଲି ବରିହା ।  ଝିଲି ବରିହା, ବଲାଙ୍ଗୀର ଜିଲ୍ଲାର, ପାଟନାଗଡ଼ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଧଉଁରା ଦାଦର୍ ଗ୍ରାମର ଜଣେ ଝିଅ । [&hellip;]
- [ବିଶ୍ୱ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଯୋଗ ଦିବସରେ “ଓଡ଼ିଶା ଧ୍ରୁପଦ୍ ରତ୍ନ ଜ୍ୟୋତି ଆୱାର୍ଡ଼ -୨୦୨୫”](https://samadhwani.com/8963): ଧ୍ରୁପଦ୍ ମ୍ୟୁଜିକ ଫାଉଣ୍ଡେସନ (ଡି ଏମ ଏଫ୍) ପକ୍ଷରୁ ବିଶ୍ୱ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଯୋଗ ଦିବସ-୨୦୨୫ (ସିଜନ୍ &#8211; ୮) ର ଅୟୋଜନ ଭଞ୍ଜ କଳା ମଣ୍ଡପ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ମୁଖ୍ୟ ଅତିଥି ଭାବେ ପ୍ରଫେସର୍ ଡ. ଵିଧୁ କଲ୍ୟାଣ ମହାନ୍ତି ଏବଂ ବରେଣ୍ୟ ଅତିଥି ଭାବେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଶ୍ୟମାମନି ଦେବୀ, ସ୍ବାମୀ ସଦାନନ୍ଦ ସରସ୍ଵତୀ, ଗୁରୁ ବିଜୟାନନ୍ଦ ନାୟକ ଓ ମନ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଡ. ଶ୍ରେୟା ପହୱାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରଦୀପ ପ୍ରଜ୍ବଳନ ସହିତ ଧ୍ରୁପଦ୍ ବୃନ୍ଦ ଗାୟନରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ସ୍ତୁତି ଦ୍ଵାରା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଶୁଭାରମ୍ଭ କରିଥଲେ। ମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ବରେଣ୍ୟ ଅତିଥି ଧ୍ରୁପଦ୍ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ପରମ୍ପରାର ମୂଳ ପଦ୍ଧତି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସଙ୍ଗୀତ ପଦ୍ଧତି ଏହାର ଶାଖା ପ୍ରଶାଖା ବୋଲି ବ୍ୟକ୍ତ କରିବା ସହ ଧ୍ରୁପଦ୍ ମ୍ୟୁଜିକ ଫାଉଣ୍ଡେସନର ମାଗାଜିନ୍ “ଦେବ ବାଣୀ ଧ୍ରୁପଦ୍ ଓଁ ତ୍ବମ୍ ଦ ଇଟରନାଲ ଯୌଗିକ ସାଉଣ୍ଡ ଅଫ [&hellip;]
- [Odisha Dhrupad Ratna Jyoti Award – 2025](https://samadhwani.com/8954): Dhrupad Music Foundation (DMF) organized the 8th edition of the World Music and Yoga Day – 2025 celebration at Bhanja Kala Mandap, Bhubaneswar, with grandeur and spiritual depth. As part of the celebration, Padma Shri Ustad Faiyaz Wasifuddin Dagar was felicitated with the prestigious “Odisha Dhrupad Ratna Jyoti Award – 2025” for his lifelong dedication to preserving and promoting the ancient Dhrupad tradition as the 20th-generation torchbearer of the Dagar lineage. The event was inaugurated with an auspicious lamp-lighting ceremony and a soulful Dhrupad vocal invocation, led by Prof. Dr. Bidhu Kalyan Mahanti (chief guest), Padma Shri Shyamamani Devi, Swami [&hellip;]
- [Na Gaan: A Village from Balangir District (Our Village Our Life)](https://samadhwani.com/8949): Once, our Village History Team visited Padmapur. Renowned playwright Shri Kesharanjan Pradhan suggested that we should meet the students of the Kanyashram (residential girls&#8217; school) located in Padmapur. Following his advice, we visited the school along with Kesharanjan Sir in the month of December. That day, we met around 400 students of the Kanyashram and introduced them to the “Village history” programme. We were delighted to see the enthusiasm among the girls regarding this subject. Especially, the Head Master of the school and the Social Science teacher, Smt. Sabita Panda showed keen interest and extended their wholehearted support. However, the major challenge [&hellip;]
- [ନଅଗାଁ (କ)ର ସାଂସ୍କୃତିକ ଇତିହାସ](https://samadhwani.com/8937): ୨୦୨୩ ମସିହାରେ ଆମ ଗାଁ ଇତିହାସ ଟିମ ପଦମପୁରରେ ଯାଇଥିବା ସମୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ ନାଟ୍ୟକାର ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ କେଶରଞ୍ଜନ ପ୍ରଧାନ ଆମକୁ ପଦମପୁର ସ୍ଥିତ କନ୍ୟାଶ୍ରମର ଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ । ଆମେ କେଶରଞ୍ଜନ ସାରଙ୍କ ସହିତ ଡିସେମ୍ବର ମାସରେ କନ୍ୟାଶ୍ରମର ଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଗଲୁ । ସେଦିନ ଆମେ କନ୍ୟାଶ୍ରମର ୪୦୦ ଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭେଟି  “ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ” କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସମ୍ପର୍କରେ ଜଣେଇଥିଲୁ । ଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମନରେ ଏହି ବିଷୟରେ ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ଆମକୁ ବହୁତ ଖୁସି ଲାଗିଲା । ବିଶେଷକରି ସ୍କୁଲର ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ପର୍ଶୁରାମ ଧରୁଆ ଓ ବିଜ୍ଞାନର ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଶ୍ରୀମତୀ ସବିତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ଓ ସହଯୋଗ ଅକୁଣ୍ଠ ରହିଥିଲା ।  କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ ସମସ୍ୟା ଥିଲା ଯେ, ଛାତ୍ରୀମାନେ ସମସ୍ତେ ହଷ୍ଟେଲରେ ରହୁଥିଲେ । ନିଜ ଗାଁ ଉପରେ ସେମାନେ ଲେଖିବା ପାଇଁ ଖରାଛୁଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା [&hellip;]
- [ଆନ୍ଧ୍ର-ଓଡ଼ିଶା ସଂସ୍କୃତିର ମିଳନ ବିନ୍ଦୁରେ: ବେଜୁନାଚ](https://samadhwani.com/8920): କେଉଁ ଆବହମାନ କାଳରୁ ଉତ୍କଳ ପ୍ରଦେଶ ନିଜର ଭାଷା, ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରା ନିମନ୍ତେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଦରବାରରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନର ଅଧିକାରୀ ହୋଇପାରିଛି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏହି ପ୍ରଦେଶ ଉଡ୍ରଦେଶ, କଳିଙ୍ଗ ଓ ଉତ୍କଳ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲା। ସହସ୍ରାଧିକ ସମୟବ୍ୟାପୀ ଏହି ସଭ୍ୟତା ନିଜର, ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଦିଗରେ ସଫଳ ହୋଇଛି। ଏହି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅନେକ ସଂସ୍କୃତି ଆଲୋଚକମାନେ ଏହି ପ୍ରଦେଶର ସଂସ୍କୃତିକୁ ଖୁବ୍ ପ୍ରାଚୀନ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିବା ସହ ‘ଉତ୍କଳୀୟ ସଂସ୍କୃତି’ କିମ୍ବା ‘ଓଡ଼ିଶୀ ସଂସ୍କୃତି’ ଭାବେ ନାମିତ କରିବା ନିମନ୍ତେ କୁଣ୍ଠା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଉତ୍କଳୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ପରିସର ଯେତେ ପରିମାଣରେ ବ୍ୟାପକ ଅନୁରୂପ ଭାବେ ଏହାର ଅଙ୍ଗସୌଷ୍ଠବ ମଧ୍ୟ ସେତିକି ବୈଚିତ୍ର‌୍ୟ ଓ ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ। ତେବେ ଏକ ଲକ୍ଷ ପଞ୍ଚାବନ ହଜାର ସାତଶହ ସାତ କିଲୋମିଟର କ୍ଷେତ୍ର ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଏହି ପ୍ରଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଅଞ୍ଚଳ [&hellip;]
- [ଲେରଗାଁର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଇତିହାସ](https://samadhwani.com/8912): ଗାଁ ଇତିହାସ ଇତିହାସ ଲେଖିବା ସମୟର ଅନୁଭୂତି: ମୋର ନାମ ହେଉଛି ଲେନିଶ ଚନ୍ଦ୍ର ସାହୁ ।  ଆମ ଗାଁ’ର ନାଁ ଲେରଙ୍ଗା । ଏହା ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଝାରବନ୍ଦ ବ୍ଲକର ଏକ ଗାଁ ।  ମୁଁ ଓଡିଶା ଆଦର୍ଶ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ଫ୍ରେଜର ପୁରର ଛାତ୍ର ଅଟେ । ପ୍ରଥମେ ମୁଁ ମୋର ଗାଁ ଇତିହାସ ଲେଖିବା ସମୟର ଅନୁଭୂତିକୁ ଏଠାରେ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି । ଲେରଗାଁ ମୋର କେତେ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରକୃତି ଭରା ଗାଁ , ଭାରତ ଦେଶେ ଓଡ଼ିଶା ରାଇଜେ ରହିଛି ତାର ନାଁ || ପୂରୁବ ଦିଗେ ବୁଢ଼ା ଡଙ୍ଗର କେଡେ ସୁନ୍ଦର ଦିଶେ , ତା ତଳେ ମୋର ଅଙ୍ଗ ନଦୀ କଳ କଳ ହୋଇ ଭାସେ || ପଶ୍ଚିମ ଦିଗେ ବଡ଼ ଡୁଙ୍ଗୁରି ଗାଁ କୁ ରହିଛି ଘେରି , ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗେ ଶିବ ମନ୍ଦିର ପୋଖରୀ ଅଛି ପୂରି || ଉତ୍ତର ଦିଗେ [&hellip;]
- [ଦଳିତ ଘରେ ଦାଣ୍ଡରୁ ଆସିଲେ ହାଣ୍ଡିରେ ପଡ଼େ](https://samadhwani.com/8909): ଓଡ଼ିଶାର ସାମାଜିକ, ଐତିହାସିକ ଏବଂ ସାସ୍କୃତିକ ଚିତ୍ରଣ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦେଖିଲେ ଏହି ଲେଖାଟି ଅତୀତର ଏକ ସଂବେଦନଶୀଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପରେ ଆଧାରିତ । ଲେଖକ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେଶୀଚାଷୀ ନଟବର ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ ଦଳିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜୀବନର ସଂଘର୍ଷ, ସମାଜର ଅନ୍ତଃସ୍ରୋତ, ଏବଂ ଶ୍ରମଜୀବୀ ଲୋକଙ୍କ ଦୁଃଖ-ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ଅତି ନିକଟରୁ ଦେଖିଛନ୍ତି ଓ ତାକୁ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିଛନ୍ତି । ଲେଖକ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ଗତ ଶତାବ୍ଦୀର ଓଡ଼ିଶାର ଗାଁ’ର ଏକ ଚମତ୍କାର ଦର୍ଶନ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ତାହା ସହିତ ଦଳିତ ଜୀବନର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଦୁଃଖ, ସଂଘର୍ଷର କାହାଣୀ ନୂଆ ପିଢ଼ିକୁ ଜଣେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି । ସମାଜରୁ ଭେଦଭାବ ଦୂରକରି ଏକ ନୂଆ ସମାଜ ଗଢିବାପାଇଁ ଲେଖା ଭିତରେ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଛନ୍ତି । &#8211; ସ୍ଵୟଂପ୍ରଭା ପାଢୀ (ସମ୍ପାଦକ) ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାରେ ଦଳିତଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ୧୯୪୩-୪୪ । ଗାଁ ଚାରିଆଡ଼େ ଜଙ୍ଗଲ । ଦିନ ଦିପହରେବି ଅନ୍ଧାର । ଜଙ୍ଗଲ ମଝିରେ ମଝିରେ [&hellip;]
- [“ଗୋପୀନାଥ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ଲୋକ-ଉପାଦାନ ଆଧାରିତ ଉପନ୍ୟାସ ଓ ନାରୀ ଜୀବନଚିତ୍ର”](https://samadhwani.com/8888): &nbsp; ସାରାଂଶ : ଆଦିବାସୀ ଜୀବନକୁ ଆଧାର କରି ଓଡ଼ିଆ ଉପନ୍ୟାସ ଜଗତରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଅର୍ଜନ କରିଥିବା ଔପନ୍ୟାସିକ ହେଉଛନ୍ତି ଗୋପୀନାଥ ମହାନ୍ତି। ସେ ଅବହେଳିତ ଓ ଅନାଲୋଚିତ ଲୋକଙ୍କୁ ନାୟକ ନାୟିକାର ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ସେଇ ଉପନ୍ୟାସ ମଧ୍ୟରେ ଦାଦିବୁଢ଼ା, ପରଜା, ଅମୃତର- ସନ୍ତାନ, ଶିବଭାଇ ଓ ଅପହଞ୍ଚ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ। ସରଳ ଜୀବନଯାପନ କରୁଥିବା ଆଦିବାସୀ ଜୀବନରେ ବହୁ ଲୋକଉପାଦାନ ଭରି ରହିଛି। ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରା, ଧର୍ମଧରା, ବିଶ୍ୱାସବୋଧ, ଆଦିବାସୀ ସମାଜର ବର୍ଣ୍ଣିଳଚିତ୍ର ଓ ନାରୀ ଜୀବନକୁ ଔପନ୍ୟାସିକ ସରସ-ରୂପ ଦେଇଛନ୍ତି। ‘ଦାଦିବୁଢ଼ା’ ଉପନ୍ୟାସରେ ଦାଦିବୁଢ଼ାର ସ୍ୱରୂପ ଥୁଣ୍ଟା ଖଜୁରୀଗଛ, କନ୍ଧ ସମାଜରେ ଡୁମାରେ ବିଶ୍ୱାସ, ବଳିପ୍ରଥା ପାରମ୍ପରିକ ପୂଜାବିଧି ଆଦି ଲୋକଉପାଦାନ ଚିତ୍ରଣ ହୋଇଛି। ‘ପରଜା’ରେ ପର୍ବତ, ଜଙ୍ଗଲ ଦେବତା, ଝାଙ୍କର ଦେବତା, ବଣ ଦେବତା, ମାଟି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥାନ୍ତି। ପୁୟୁର ସ୍ୱାଭିମାନ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଜୀବନଚିତ୍ର ତଥା ଜିଲି ଓ ବିଲିର ସଂଘର୍ଷମୟ ଜୀବନ ଚିତ୍ରକୁ ଔପନ୍ୟାସକ [&hellip;]
- [‘ଚିତ୍ର-ଉପନ୍ୟାସ: ଚିତ୍ର ଓ ଲେଖାର ଜୈବିକ ସମନ୍ୱୟ](https://samadhwani.com/8879): ଚିତ୍ର-ଉପନ୍ୟାସ ବା ଗ୍ରାଫିକ୍‍-ନଭେଲ୍‍ ହେଲା ଲେଖା ଓ ଚିତ୍ରର ସମନ୍ୱୟରେ ରଚିତ କାହାଣୀ । ଉପନ୍ୟାସ ଭଳି ଏଥିରେ ପ୍ଲଟ୍‍, ଚରିତ୍ର, ଘଟଣା, ବର୍ଣ୍ଣନା- ସବୁ ଥାଏ ଲେଖା ଏବଂ ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ । ଇତିହାସ ଚିତ୍ର ଓ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ କାହାଣୀ ପରିବେଷଣର ଅବଧାରଣା ବହୁ ପ୍ରାଚୀନ । ଗୁମ୍ଫାଚିତ୍ର, ଇଜିପ୍ଟର ହେଇରୋଗ୍ଲାପ୍‍ସ, ରୋମାନ୍‍ ସଭ୍ୟତାରେ ସ୍ତମ୍ଭଚିତ୍ର ଆଦିରେ ଏହାର ଝଲକ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଓଡ଼ିଶା ସମେତ ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଲେଖା ବା କଥା ଓ ଚିତ୍ରର ସମନ୍ୱୟରେ କାହାଣୀଟିଏ କହିବାର ବା ଘଟଣାଟିଏ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାର ଧାରା ବହୁ ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରୁ ରହିଆସିଛି । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ରାଜସ୍ଥାନର ଫାଡ୍‍ ଚିତ୍ର (ପଟ୍ଟରେ ପୁରାଣର କାହାଣୀ ଚିତ୍ରରେ ଥାଏ । ଜଣେ କଥାକାର ଗୁଡ଼ା ହୋଇଥିବା କପଡ଼ାରେ ଅଙ୍କା ଚିତ୍ର &#8211; ସ୍କ୍ରଲ୍‍ &#8211; ଦେଖାଇବା ସହିତ କାହାଣୀଟି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି), ବଙ୍ଗପ୍ରଦେଶର ପଟ (ଏଥିରେ ପୌରାଣିକ କାହାଣ ସହିତ ସାମାଜିକ, ଏବଂ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଚାଞ୍ଚଲ୍ୟସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଘଟଣାର ଗଳ୍ପ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ) ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ଚିତ୍ର-ପୋଥି । ତାଳପତ୍ର ପୋଥିରେ ଲେଖା ଓ ଚିତ୍ରର ଏ ସମନ୍ୱୟକୁ ବର୍ତ୍ତମାନର ଗ୍ରାଫିକ୍‍ ନଭେଲ୍‍ର ପୂର୍ବସୂରି ବୋଲି କହିହେବ । ‘ସମର ତରଙ୍ଗ’ କାବ୍ୟର ରଚୟିତା ବ୍ରଜନାଥ ବଡ଼ଜେନା (1729-1799) ନିଜ ପୁଅ ଘନଶ୍ୟାମଙ୍କ ସହିତ ମିଶି  ‘ଭାଗବତ ପୁରାଣ’ ଚିତ୍ରପୋଥି ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏହି ଚିତ୍ରପୋଥି ଓଡ଼ିଆ ଲିପିର ବିକାଶରେ ଏକ ବିଶେଷ ଭୂମିକା ନେଇଥିଲା ବୋଲି ଭାଷା ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ କହନ୍ତି । ପୃଥିବୀର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଦେଖିଲେ, 1783ରେ ବାଭାରିଆ (ବର୍ତ୍ତମାନ ଜର୍ମାନୀ)ରେ ଜୋସେଫ ଫ୍ରାନଜଙ୍କ &#8216;ଲିଓନାର୍ଡୋ ଆଣ୍ଡ ବ୍ଳାନଡାଇନ&#8217;କୁ ଅନେକେ ପ୍ରଥମ ଗ୍ରାଫିକ ନଭେଲର ମାନ୍ୟତା ଦିଅନ୍ତି | &#8216;ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ &#8211; ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ ବେଳକୁ ଜାପାନରେ ମ|ଙ୍ଗା (ଜାପାନୀ ଭାଷାରେ ଚିତ୍ର-ଉପନ୍ୟାସ) କ୍ରମଶଃ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ | ଏ ସମୟରେ ଜାପାନରେ ବେଶ କେତେଜଣ ସାହିତ୍ୟିକ ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଗଳ୍ପ କହିବାର ଏକ ଧାରା ଆରମ୍ଭ କଲେ | ଚିତ୍ର ଓ ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ କାହାଣୀକୁ ମୁଦ୍ରିତ ପୁସ୍ତକ ଆକାରରେ ପରିବେଷଣର ଧାରା- ଯାହାକୁ କମିକ୍‍ସ ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି (ଟିନ୍‍ଟିନ୍‍, ଚାଚା ଚୌଧୁରୀ, ବାଁଟୁଲ୍‍ ଦି ଗ୍ରେଟ୍‍, ଇତ୍ୟାଦି- ଶିଶୁ ଏବଂ କିଶୋରମାନଙ୍କର ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ)  ତାହାର ଆରମ୍ଭ ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରେ । ରୋଡୋଲ୍‍ଫେ ଟଫର୍‍ (୧୭୯୯-୧୮୪୬) ନାମକ ଜଣେ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ କମିକ୍‍ସ ବହି ସ୍ରଷ୍ଟାର ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ ।  ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ବହି ଥିଲା ଦି ଲଭ ଅଫ ମି. ଭିୟେକ୍ସ । ହେଲେ [&hellip;]
- [କଳାହାଣ୍ଡି ଭାଷାର ଧ୍ୱନି ପରିବର୍ତ୍ତନ : ଏକ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଅନୁଶୀଳନ](https://samadhwani.com/8874): ଆନନ୍ଦ ସଗରିଆଙ୍କ ଏହି ଅନୁଶୀଳନ କଳାହାଣ୍ଡିଆ ଭାଷାର ଏକ ଗଭୀର ବିଶ୍ଳେଷଣ। ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ମୂଳ ଉତ୍ସ, ଏହାର ବିକାଶ ଏବଂ ଅଞ୍ଚଳଗତ ଭିନ୍ନତା ବୁଝିବା ପାଇଁ ଏହି ଗବେଷଣା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଧ୍ୱନି ଓ ଶବ୍ଦ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଏହାର ଐତିହାସିକ ପ୍ରଭାବ ଆଉ ଉତ୍କଳ-କୋଶଳର ଭାଷାଗତ ସଂଯୋଗକୁ ଏହି ଲେଖା ପ୍ରକାଶ କରେ । ଭାଷାର ଜୀବନ୍ତ ଦଶା ବୁଝିବା ପାଇଁ ଏହି ଲେଖା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେବ ବୋଲି ଆଶା । &#8211; ସମ୍ପାଦକ ଭାରତୀୟ ଆର୍ଯ୍ୟଭାଷା ରାଢ଼ ଓ ମହାକୋଶଳ ଦେଇ ଓଡ଼ିଶାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି । ଡ. କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ମତରେ ୯-୧୦ମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସୋମବଂଶୀ ରାଜାମାନେ କୋଶଳରୁ କଳିଙ୍ଗକୁ ରାଜଧାନୀ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରିଥିଲେ । କୋଶଳରେ ଲୋକେ ଭୋଜପୁରୀ ପ୍ରାକୃତ ଭାଷା କହୁଥିଲେ ଓ ଉପକୂଳ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକେ ଅର୍ଦ୍ଧମାଗଧୀ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ । ଏଇ ଦୁଇ ଆର୍ଯ୍ୟଭାଷାର ମିଶ୍ରଣରେ ତଥା ପୂର୍ବୁ [&hellip;]
- [ଶତ ବର୍ଷରେ ଋତ୍ଵିକ ଘଟକ](https://samadhwani.com/8870): ଋତ୍ଵିକ ଘଟକ କେବଳ ଜଣେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରକାର ନୁହଁ, ସେ ଜୀବନକୁ ତାଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ଦେଶ ବିଭାଜନ, ଶରଣାର୍ଥୀ ଜୀବନ, ଅସମତା ଏବଂ ସାମାଜିକ ବିପ୍ଳବ ତାଙ୍କ କାହାଣୀର ମୂଳ କଥାଥିଲା। &#8220;ମେଘେ ଢାକା ତାରା&#8221; ହେଉ କି &#8220;ସୁବର୍ଣ୍ଣରେଖା&#8221;, ଘଟକଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦର୍ଶକଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଯାଏ । ଅନେକ ସଫଳତା ଓ ବିଫଳତା ଭିତରେ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଆଜି ବି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରପ୍ରେମୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣାର ବିଷୟ ହୋଇ ରହିଛି । ଏହି ଲେଖା ମାଧ୍ୟମରେ ଲେଖକ ଡ. ମୃଣାଳ ଚାଟାର୍ଜୀ ଏକ ପ୍ରୟାସ କରିଛନ୍ତି ଋତ୍ଵିକ ଘଟକଙ୍କ ଜୀବନ ଏବଂ କଳାର ଅନ୍ତଃର୍ନିହିତ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଆଉଥରେ ଜୀବନ୍ତ କରି ପ୍ରକାଶ କରିବାପାଇଁ । &#8211; ସମ୍ପାଦକ ଭାରତରେ ମନନଶୀଳ ଜୀବନବାଦୀ ଚଳଚିତ୍ର ଜଗତର ପଥିକୃତ ଭାବେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ନାଁ ଆଲୋଚିତ ହୁଏ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଆଗଧାଡିରେ ଅଛନ୍ତି ଋତ୍ଵିକ ଘଟକ । ସତ୍ୟଜିତ ରାୟ, ମୃଣାଳ ସେନ ଏବଂ ଋତ୍ଵିକ ଘଟକ &#8211; ତ୍ରିମୁର୍ତ୍ତି ଭାରତୀୟ [&hellip;]
- [A living history of melody, devotion, harmony, and culture](https://samadhwani.com/8804): As 2025 begins, Samadhwani enters its third decade &#8211; an occasion that invites a moment of reflection rather than celebration. What began in 2005 as an informal gathering of people interested in Odisha’s cultural traditions has slowly taken on new forms, shaped by those we’ve met, the stories we’ve heard, and the silences we’ve tried to understand. Over the years, Samadhwani has moved through many small corners of Odisha- documenting, listening, and sometimes just sitting with what is already present. From conversations with folk musicians and weavers to quiet afternoons in village schools, our work has been less about producing [&hellip;]
- [ବିଦଗ୍‌ଧ ମାଟି ବିମୁଗ୍‌ଧ ବିଭୂତି: ପାରଳାର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟ୍ୟକୃତି](https://samadhwani.com/8795): Demo1
- [ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଦିବସରେ “ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ” ପ୍ରତିଯୋଗିତା - ୨୦୨୫”ର ଘୋଷଣା](https://samadhwani.com/8760): ସମଧ୍ଵନି ସାଂସ୍କୃତିକ ଗବେଷଣାକେନ୍ଦ୍ର ତରଫରୁ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଦିବସ ୨୦୨୫ରେ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି “ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ” ପ୍ରତିଯୋଗିତା &#8211; ୨୦୨୫” । ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଓଡ଼ିଶାର ସମସ୍ତ ସ୍କୁଲର (ଷଷ୍ଠ ଶ୍ରେଣୀ ଠାରୁ ଦ୍ଵାଦଶ ଶ୍ରେଣୀ ପାଠ ପଢୁଥିବା) ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଭାଗ ନେଇପାରିବେ । ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏପ୍ରିଲ ୧, ତାରିଖ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଦିବସରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଜୁଲାଇ ୩୦ ତାରିଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିବ । ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଡିଜିଟାଲ ମାଧ୍ୟମ, ଟେଲିଫୋନ ଓ ଅନଲାଇନ ମାଧ୍ୟମରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆୟୋଜନ ହେବ ।  ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଏପ୍ରିଲ ୧, ୨୦୨୫ରୁ ୩୦ ଜୁଲାଇ ୨୦୨୫ ମଧ୍ୟରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ। ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଶେଷ ତାରିଖ: ୩୦ ଜୁଲାଇ ୨୦୨୫ ସୁଦ୍ଧା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ନିଜ ଗାଁ&#8217;ର ଜୀବନୀ ଖାତା ପିଡିଏଫ ଆକାରରେ, ଏହା ସହିତ ନିଜ ଗାଁ’ର ଫଟୋ ଓ ଭିଡିଓ ଆମ ନିକଟକୁ ପଠାଇଦେବେ । ଅଗଷ୍ଟ [&hellip;]
- [ସମଧ୍ଵନିର ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧିର ଯାତ୍ରା ଓ ଆମ ଆଗରେ ଆହ୍ଵାନ (ସଂପାଦକୀୟ )](https://samadhwani.com/8749): ୨୦୦୫ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସରେ ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ “ସମଧ୍ଵନି” ଏକ ଗଣସଙ୍ଗୀତ ଗୋଷ୍ଠୀ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ରବିବାର ଦିନ ଏହାର ସଙ୍ଗୀତ ଆସର ବସୁଥିଲା। ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ମୋର ଗଣସଙ୍ଗୀତ ଗାଇବାର ଅଭ୍ୟାସ ଯାହା ଅନେକଦିନ ଧରି ବନ୍ଦ ରହିଥିଲା ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀ ଗଠନ କରିବା ପରେ ପୁଣିଥରେ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଉଠିଲା । ୨୦୦୪-୨୦୦୫ ମସିହାରେ ବାମପନ୍ଥୀ ନେତା ସୁରେଶ ପାଣିଗ୍ରାହୀ, ଛାତ୍ରନେତା ମଣ୍ଟୁ ନାୟକ ଓ ପ୍ରଫେସର ପ୍ରୀତିଶ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ପରେ ଗୋଟିଏ ସଙ୍ଗୀତ ଗୋଷ୍ଠୀ ତିଆରି କରିବାପାଇଁ ସେମାନେ ମୋତେ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ । ଆନନ୍ଦବଜାରରେ ଥିବା ଏକ ସରକାରୀ ବାସଭବନରେ (ଯେଉଁଠାରେ ଛାତ୍ରସଙ୍ଗଠନର ଅଫିସ ଥିଲା) ପ୍ରତି ରବିବାର ଦିନ ସଙ୍ଗୀତ ଅଭ୍ୟାସ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀର ନାମ ପ୍ରୀତିଶ ସାର୍ “ସମଧ୍ଵନି” ଦେଲେ । କିଛିଦିନ ଭିତରେ ଏହି ଛୋଟିଆ ଗୋଷ୍ଠୀ ସହିତ ଅନେକ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ [&hellip;]
- [୨୦୨୫ରେ ସମଧ୍ଵନିର ଡାକରା; କଳାକାରକୁ ବଞ୍ଚାଇଲେ କଳା ବଞ୍ଚିବ](https://samadhwani.com/8716): ବାର୍ଷିକ ଉତ୍ସବ : ୧୦ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୫ ତାରିଖ ଦିନ ଲୋହିଆ ଏକାଡେମୀ, ଭୁବନେଶ୍ଵରଠାରେ ସମଧ୍ଵନିର 20ତମ ବାର୍ଷିକ ଉତ୍ସବ, ସାଂସ୍କୃତିକ ଆଲୋଚନା ଓ ଗଣସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଭିତରେ ପାଳିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଅବସରରେ ଅବହେଳିତ ଲୋକ ସଂଗୀତ, କଳା ଓ ଲୋକକଳାକାର ଓ ଓଡ଼ିଶାର ଯୁବ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ, ପାଠ ଛାଡି ଗାଁରେ ରହୁଥିବା ପିଲାମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗାଁ’ର ସଂସ୍କୃତିର ସଂରକ୍ଷଣ ଓ ଜାଗରଣ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଚର୍ଚ୍ଚା ହୋଇଥିଲା। ଏହି ସଭାରେ ପ୍ରଫେସର ବିରେନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ସଭାପତିତ୍ଵ କରିଥିଲେ ଓ ମୁଖ୍ୟ ବକ୍ତା ଭାବରେ ବିଶିଷ୍ଟ ସାମ୍ବାଦିକ ରାଜୀବ ସଗରିଆ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ । ସଭା ଆରମ୍ଭରେ ସମଧ୍ଵନିର ସଦସ୍ୟ ସେବତୀ ସୋରେନ ବାଞ୍ଛାନିଧି ମହାନ୍ତିଙ୍କର “କି ହେବ ଏ ସ୍ଵରାଜ୍ୟ ଘେନି, ଯେବେ ମୋର ନପୁରେ ପେଟ” ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ।  ସଭାରେ ସମଧ୍ଵନି ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଗଠନର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ତଥା ସମଧ୍ଵନି ପତ୍ରିକାର ସମ୍ପାଦକ ସ୍ଵୟଂପ୍ରଭା [&hellip;]
- [ସମଧ୍ୱନି ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଗଠନ](https://samadhwani.com/8673): ସମଧ୍ୱନି ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଗଠନ , ଯାହା ସଂସ୍କୁତି, ସାହିତ୍ୟ , ସଂଗୀତ , କଳାର ପ୍ରସାର ପ୍ରଚାର ଓ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଏବଂ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ସଂଲଗ୍ନ I ଏହି ସଂଗଠନ ସାଂସ୍କୃତିକ ସମ୍ମେଳନ , କର୍ମଶାଳା ଏବଂ ଗବେଷଣା କୁ ଉନ୍ନତ କରି ଓଡ଼ିଶାର ସମୃଦ୍ଧଶାଳୀ କଳା ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ବିଗତ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି କର୍ମରତ I ତାଙ୍କର ଏହି ପ୍ରୟାସ ଦେଶ ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିଚୟକୁ ମଜବୁତ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଛି I ଆଗାମୀ ବର୍ଷ ଗୁଡାକୁ ନେଇ ବହୁତ ଆଶା ଏବଂ ଯୋଜନା ସମଧ୍ୱନିର ରହିଛି ଯାହା ଏହି ସଂଗଠନ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ସଂକୃତିର ଉତ୍ଥାନ ରେ ସହଯୋଗୀ ହବ। ଆଗାମୀ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏହି ସଂଗଠନକୁ ଏକ ଅଗ୍ରଗାମୀ ethnomusicology  କେନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ପରିକଳ୍ପନା କରିହବ , ଯାହା ସ୍ଥାନୀୟ [&hellip;]
- [ସମଧ୍ୱନି ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ କାମନା କରୁଛି](https://samadhwani.com/8671): 2005 ରୁ 2025 ଦୀର୍ଘ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧିର ଯାତ୍ରାକୁ ଯଦି ମନେପକାଇବା ତାହେଲେ ତାହାର ଅତୀତର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ସଂଘର୍ଷମୟ ଆଉ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଏକଥା  ପୁରା ସତ୍ୟ ଅଟେ l ସମଧ୍ୱନି ତାର ଜନ୍ମ ଠାରୁ ଯୌବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାଜର କଳା, ସାହିତ୍ୟ, ସଂସ୍କୃତି ଆଉ ସଭ୍ୟତା ପାଇଁ କରି ଆସିଥିବା ସାଂସ୍କୃତିକ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ସଂଗ୍ରାମୀ ଭଳି ସଂଗ୍ରାମ କରି ଆସିଛି l କେତେବେଳେ ସେ ଗଣ ସଂଗୀତ ଗାନକରି ଜନ ଆନ୍ଦୋଳନର ବାର୍ତ୍ତାବହ ସାଜିଛି, କେତେବେଳେ ବୃତ୍ତଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ସମାଜର ତଳ ପାହାଚରେ ଥିବା ନିରୀହ ଲୋକ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପର ପାହାଚରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଶୋଷଣ ପୀଡନକୁ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପରିବେଷଣ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ବିଷୟରେ ସଚେତନ କରିଛି, କେତେବେଳେ ଗାଁ ଗାଁ ବୁଲି ଗାଁର ସରଳ କୋମଳମତି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ମାଟି ମା&#8217;ର ଜୀବନୀ ଲେଖା ଶିଖାଇ ସୃଜନଶୀଳତାର ନିର୍ଝର ସୃଷ୍ଟି [&hellip;]
- [ନାଁ ନୁହେଁ ଏକ ଅନୁଷ୍ଠାନ (ବାର୍ତ୍ତା)](https://samadhwani.com/8684): ‘ସମଧ୍ଵନି’ କେବଳ ଏକ ନାଁ ନୁହେଁ । ‘ସମଧ୍ଵନି’ ହେଉଛି ଏକ ଅନୁଷ୍ଠାନ । ଯୋଉ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ସମାଜର କେତେ ଗୁଡିଏ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗ ଉପରେ କାମ କରାଯାଏ । ଯେମିତିକି ‘ସମଧ୍ଵନି’ର ଏକ ସମଧ୍ଵନି ପତ୍ରୀକା ପ୍ରତ୍ୟେକ ତିନି ମାସରେ ଥରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ଏହି ପତ୍ରୀକାରେ ବହୁ ଗବେଷକ, ସାହିତ୍ୟିକ, ସମାଲୋଚକ, ଅଧ୍ୟାପକ ଅଧ୍ୟାପିକା ତତ୍‌ ସହିତ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଏବଂ ଯୁବ ପିଢୀଙ୍କର କଳା, ସାହିତ୍ୟ, ସାମାଜିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଅନୁଛେଦ ସବୁ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥାଏ । ଯାହା ପାଠକ ପାଠିକା, ଗବେଷିକ ଗବେଷିକା ଏବଂ କଳା ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ଋଚି ରଖୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଭାଷାଦେୟ ହୋଇଥାଏ । କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ ‘ସମଧ୍ଵନି’ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ସାହିତ୍ୟ ଚର୍ଚ୍ଚା, କଳା ସଂସ୍କୃତିର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା, ସାସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ସମାଜ ସେବା ଭଳି ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର [&hellip;]
- [ସମଧ୍ୱନିର ପରିସର ଆହୁରି ବ୍ୟାପକ ଆହୁରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେଉ](https://samadhwani.com/8712): ସମଧ୍ୱନିର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଖୁବ ପରିଚ୍ଛନ୍ନ । ନିଜ ନାଁ ଅନୁଯାୟୀ ଏ ପତ୍ରିକା ସମାଜରେ ସମତାପୂର୍ଣ ବାତାବରଣ ତିଆରି ପାଇଁ ଯେପରିକି ସଂକଳ୍ପବଦ୍ଧ ।ଏକପାଖିଆ ମୌଳବାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରାରୁ ଦୂରରେ ରହି ଭାରତୀୟ ଜନଜୀବନର ବିବିଧତାକୁ ପାଠକ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିବା ସମଧ୍ବନିର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ । ଏହି କ୍ରମରେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂଗୀତ ଜଗତକୁ ମୁସଲମାନ କଳାକାରଙ୍କ ଅବଦାନ , ମୂଳନିବାସୀ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧ ଲୋକନୃତ୍ୟ ଓ ସଂଗୀତ ପରଂପରା . ପାରଂପରିକ ରୋଷେଇ ଆଦି ବିଷୟକୁ ନେଇ ଅନେକ ଗବେଷଣାତ୍ମକ ନିବନ୍ଧ ଏଥିରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଛନ୍ତି । ଏହାର ପରିସର ଆହୁରି ବ୍ୟାପକ ଆହୁରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେଉ ଏତିକି କାମନା । ଜୟଶ୍ରୀ ସାହୁ, ପ୍ରାଧ୍ୟାପିକା, ସୋହେଲା କଲେଜ
- [ସମଧ୍ଵନି ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିକୁ ଏକ ଉତ୍ତମ ଦିଗଦର୍ଶନ ଦେବ - ଖିତିପ୍ରକାଶ ମହାପାତ୍ର](https://samadhwani.com/8680): ଐତିହାସିକ ସମଧ୍ଵନି ତାହାର ଯାତ୍ରା ପଥରେ 20 ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି l ଏହା ଅତି ଆନନ୍ଦ ର ବିଷୟ l ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସମଧ୍ଵନି ସହିତ ଜଡିତ ଥିବାରୁ ନିଜକୁ ଗର୍ବିତ ଅନୁଭବ କରେl ଏହାର ପୃଷ୍ଠେପୋଷକ ଆଦର ର ଜଲି ଅପା (ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା ପାଢ଼ୀ ) ଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଓ ଅଭିନନ୍ଦନ l ଏଭଳି ପ୍ରୟାସ ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ବିରଳ ତଥା ନାହିଁ କହିଲେ ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ହେବ ନାହିଁ l ସମଧ୍ଵନି ର ଉତ୍ତରୋତ୍ତର ଉନ୍ନତି ସହିତ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ି କୁ ଏକ ଉତ୍ତମ ଦିଗଦର୍ଶନ ଦେବ ବୋଲି ମୋର କାମନା । &nbsp;
- [ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ, ଗବେଷକ ଓ କଳା ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରେମୀମାନଙ୍କୁ ସମଧ୍ୱନି ସହ ଯୋଡିହେବାକୁ ନିବେଦନ](https://samadhwani.com/8694): ସମଧ୍ୱନି ହେଉଛି ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଗଠନ ଯାହା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ । ଏହା 2005 ମସିହାରୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଆସୁଛି l ବିଭିନ୍ନ ମଞ୍ଚରେ ଗଣସଂଗୀତ ପରିବେଷଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ଲୋକ ସଂଗୀତ ଓ ଲୋକ ବାଦ୍ୟ, ଚିତ୍ରକଳା, ଲୋକକଳା, ନାଟକ, ଲୋକ ବାଦ୍ୟ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂଗୀତର ପରିବେଷଣ ଓ ସର୍ବପରି ଓଡ଼ିଶାର ପୁରପଲ୍ଲୀରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପାରମ୍ପରିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ର ଓ ନୃତ୍ୟ ଶୈଳୀ ବିଷୟର ଗବେଷଣା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏବଂ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମଧ୍ୱନି ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇପାରିଛି I ବଡ ବଡ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଜୀବନୀ ଓ ସାଧନାର ତଥ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନା ସହ ଓଡିଶାର କୋଣ ଅନୁକୋଣରେ ଲୁକାୟିତ ହୋଇ ରହିଥିବା କଳା ଓ କଳାକାରମାନଙ୍କୁ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିବାରେ ସମଧ୍ୱନି ଅବିରତଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଆସୁଛି I ଏହାଛଡା ସଂଗୀତ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି [&hellip;]
- [ମୁଁ ପତ୍ରିକାର ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ କାମନା ନ କରି ରହିପାରୁ ନାହିଁ](https://samadhwani.com/8691): ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସମ୍ପାଦୀତ ‘ସମଧ୍ୱନି’ ଓଡିଆ ସାଂସ୍କୃତିକ ପତ୍ରିକା ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷ ହେଲା ପଢୁଛି । ଓଡିଶାର କଳା, ନୃତ୍ୟ, ନାଟକ, ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି, ହିନ୍ଦୁ ମୁସଲମାନ ସଂପ୍ରୀତି, ନାରୀ ସ୍ୱାଧୀନତା, କୃଷି ଓ କୃଷକ ଓ ଦଳିତ ମାନଙ୍କର ଦାସତ୍ଵରୁ ମୁକ୍ତି ଆଧାରିତ ଲେଖା ଗୁଡ଼ିକ ପଢିଲେ ପତ୍ରିକାର ଉପାଦେୟତା ଜାଣିହେବ । ପତ୍ରିକାର ପ୍ରକାଶନରେ ପ୍ରତ୍ସାହନ ଓଡିଶା ଅସ୍ମିତାକୁ ଆଗକୁ ଦେଖାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ । ନିୟମିତ ପ୍ରକାଶନ ପତ୍ରିକାଟିର ମାନ୍ୟତା ବଢାଇବ। ମୁଁ ପତ୍ରିକାର ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ କାମନା ନ କରି ରହିପାରୁ ନାହିଁ ।
- [‘ସମଧ୍ଵନି’ ଏକ ନିରବଛିନ୍ନ ଉଦ୍ୟମରତ ପାରମ୍ପରିକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂଙ୍ଗୀତ, କଳା, ସାହିତ୍ୟର ଉଦ୍ଧାରକ](https://samadhwani.com/8688): ଅଧ୍ୟାପକ କରୁଣାକର ନାୟକ (ଯିଏକି ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ କଣ୍ଠ ସଂଙ୍ଗୀତ ବିଭାଗ, ଉତ୍କଳ ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଛନ୍ତି )ଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା; ‘ସମଧ୍ଵନି’ ଇତି ମଧ୍ୟରେ ୨୦ବର୍ଷ ପୂରଣ ଜାଣି ଖୁସି ଲାଗୁଛି । ବହୁ ଘାତ ପ୍ରତିଘାତ ଓ କମ୍‌ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଓଡିଶାର ତଥା ଭାରତ ବର୍ଷର ସାହିତ୍ୟ, ସଂଙ୍ଗୀତ, କଳା ଓ ପାରମ୍ପରିକ ସାଂସ୍କୃତିକ ବିବିଧତା, ବିଶେଷ କରି ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳର ପୁରାତନ ଆଦିବାସୀ ଜନଜାତି ପ୍ରଜାତିର ଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ କଳା ସଂସ୍କୃତିକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁଗର ଜନମାନସକୁ ସୁଚେଇ ଚେତେଇ ଦେଇ ଏକ ଆଲୋଡନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ‘ସମଧ୍ଵନି’ ପତ୍ରିକା, ଇ ପତ୍ରିକା ଓ ବିଭିନ୍ନ ଜାଗରଣଭିତ୍ତିକି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ମାଧ୍ୟମରେ, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାଗତ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଉପାଦେୟ ମଧ୍ୟ, ଯେତେ ଆଧୁନିକ ଓ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଚାଲିଚଳନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପୁରାତନ ଜନଜାତି ଆମର ମୁଳ ପିଣ୍ଡ । ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କର ପର୍ବ ପର୍ବାଣୀ ଓ [&hellip;]
- [ସମଧ୍ଵନି ପତ୍ରିକାର ଦିର୍ଘାୟୁ, ଶତାୟୁ ଓ ଅମିତାୟୁ ଜୀବନ କାମନା କରୁଛି](https://samadhwani.com/8682): ସମଧ୍ଵନି କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏକୋଇଶି ବର୍ଷରେ ଯୁବ ଗାର୍ଭର୍ଯ୍ୟରେ ପାଦ ଥାପିଛି,ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବ ଓ ଗୌରବର ବିଷୟ। ମୋ ଅନୁଭୂତିରେ ସମଧ୍ଵନି ଏକ ପତ୍ରିକା କହିଲେ ଯଥେଷ୍ଟ ହେବନାହିଁ,ଏହା ସମଗ୍ର ଉତ୍କଳ ଭୂଖଣ୍ଡର ସ୍ଵକୀୟ କଳା, ସଂସ୍କୃତି ଓ ଜୀବନ ବୋଧର ଏକ ନିରପେକ୍ଷ ସ୍ଵର।ପତ୍ରିକାଟି ନିଜସ୍ଵ ଚେତନା ପରିପାଟୀରେ ସମାଜ କୁ ଯେତିକି ନିର୍ଭିକ ଓ ସତ୍ୟନିଷ୍ଟ ଭାବରେ ବାର୍ତ୍ତାଦେଇଛି,ପଶ୍ଚିମ ଓଡିଶାର ସଂସ୍କୃତି ମନସ୍କ ପ୍ରକୃତି ପାଗଳ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷେଶ ମାନଙ୍କର ନିରୁତା ପ୍ରାଣସ୍ପନ୍ଦନର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିକୁ ପରିପ୍ରକାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେତିକି ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ସ୍ୱକାର କରିଛି। ସର୍ବୋପରି ଆଗାମୀ ଦଶଦ୍ଧିରେ ଆୟତନ ଓ ପୃଷ୍ଟା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସମଧ୍ଵନି ବ୍ୟାପକତା ଲାଭକରୁ ଏବଂ ପାଠକ ତଥା ଅନୁଷ୍ଠାନ ମାନଙ୍କର ଅଙ୍ଗୀକାର ବଦ୍ଧାତାରେ ସାମର୍ଥ୍ୟବୋଧ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ। ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଶ୍ରୀଚରଣରେ ସମଧ୍ଵନି ପତ୍ରିକାର ଦିର୍ଘାୟୁ, ଶତାୟୁ ଓ ଅମିତାୟୁ ଜୀବନ କାମନା କରୁଛି। ଡ. ଅଜୟ କୁମାର ବିଶ୍ଵାଳ [&hellip;]
- [ଏହି ପତ୍ରିକାର ଉତ୍ତରୋତ୍ତର ଉନ୍ନତି କାମନା କରୁଛି](https://samadhwani.com/8676): ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ସମଧ୍ଵନି ଏବଂ ଏହାର ହରତାକର୍ତ୍ତା ଶ୍ରୀମତୀ ସ୍ଵଂପ୍ରଭା ମାଡମ ଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଓ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି।🙏 ସମଧ୍ଵନି ତାର ଏବେ ଯୌବନ ଅବସ୍ଥା ରେ ପହଞ୍ଚିଛି। ଶୈଶବ ରୁ ଯୌବନ କାଳ ମଧ୍ୟ ରେ ଥିବା ଯାତ୍ରା କୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିଛୁ। ଏପରି ଏକ ପତ୍ରିକା ଏବଂ ଏଠାରେ ଆଉ ଗୋଟେ କଥା ଏଠି କହି ରଖେ ଯେ ଏହା ଏକମାତ୍ର ପତ୍ରିକା ଯାହା କି ସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଛି(ISSN ନମ୍ବର) । ଏହି ପତ୍ରିକାଟିର ପରିକଳ୍ପନା କରିବା ଏବଂ ଏହାକୁ ପରିପ୍ରକାଶ କରିବା ଏକ ଦୁଃସାଧ୍ୟ ବ୍ୟାପାର ବୋଲି ମୁଁ କହିପାରେ। କାରଣ ଏହି ପତ୍ରିକାଟି ଯେଉଁ ବିଷୟ ଗୁଡ଼ିକୁ ବାଛି ଲେଖାଟିଏ ଯୋଗାଡ କରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିଛି ସେହି ବିଷୟ ରେ କଳାକାର ମାନେ ସାଧାରଣତଃ ଲେଖା ପଢା ଠାରୁ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ଦୂରେଇ ରୁହନ୍ତି। କଳାକାରଟିଏ ଭାବେ [&hellip;]
- [ସମଧ୍ଵନି ପାଇଁ ବାର୍ତ୍ତା](https://samadhwani.com/8663): ସମ୍ପାଦିକା ସମଧ୍ଵନି ମହାଶୟା, ୨୦ବର୍ଷ ପୂର୍ତ୍ତି ଉପଲକ୍ଷେ ସମଧ୍ଵନି ପରିବାରର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ ଓ ସାଧୁବାଦ ଜ୍ଞାପନ କରୁଛି। ପ୍ରଗତିଶୀଳ ସଂସ୍କୃତି ଚର୍ଚ୍ଚା ଓଡ଼ିଶାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନଗଣ୍ୟ। ବିଶେଷ କରି ବିଶ୍ୱର ନବଜାଗରଣ ଓ ଦେଶର ସ୍ୱାଧିନତା ଆନ୍ଦୋଳନର ଚିନ୍ତା, ଶିକ୍ଷା ଓ ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡିକୁ ସାହିତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନାଟକ ଆଦି ମାଧ୍ୟମରେ ଓଡିଶାକୁ ନେଇ ଆସିଥିବା ମନୀଷୀମାନଙ୍କ ଜୀବନ ସଂଗ୍ରାମକୁ ଆଜିର ପ୍ରଜନ୍ମର ମାନସ ପଟରେ ତୋଳିଧରିବାର ରାସ୍ତାରେ ଯେଉଁ ମୁଷ୍ଟିମେୟ ସଂଗଠନମାନେ କାମ କରୁଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମଧ୍ଵନି ପରିବାର ଅନ୍ୟତମ ଓ ସେହି ଉଦ୍ୟମକୁ ମୁଁ ପ୍ରସଂଶା ନକରି ରହିପାରେ ନାହିଁ। ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଆଧୁନିକ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିର ଯୁଗରେ ସେହି ପ୍ରଗତିଶୀଳ କଳାକୃତିଗୁଡିକୁ ଡିଜିଟାଲ ରୂପରେ ପ୍ରଦାନ କରିବାର ସଫଳତା ପାଇଁ ସମଧ୍ଵନି ପ୍ରଶଂସାର ପାତ୍ର । ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ସଫଳତା କାମନା କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ମିଳିତ ଉଦ୍ୟମ [&hellip;]
- [‘ସମଧ୍ୱନି’ ସଂପର୍କରେ ନିଜସ୍ୱ ମତାମତ](https://samadhwani.com/8739): ନିଃସନ୍ଦେହରେ କୁହାଯାଇ ପାରେ ଯେ, ପଶ୍ଚିମ ଓଡିଶାର ନଷ୍ଟ ପ୍ରାୟ ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି ଉପରେ, ଗବେଷଣାତ୍ମକ ଶୈଳୀରେ ଦଶନ୍ଧି ଧରି କାମ କରି ଆସୁଛି ‘ସମଧ୍ୱନି&#8217; ଏକକ ପତ୍ରିକା ଭାବେ । ମୁଁ ଭାବେ ଯେ, ନୀରବ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ତଥା ସାଂପ୍ରତିକ ଯୁବଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଏ ଆଡକୁ ଟାଣିବା ପାଇଁ ‘ସମଧ୍ୱନି’ ର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରର ପରିସରକୁ ବୁଦ୍ଧି କରାଇବା ଜରୁରୀ, ଯେହେତୁ ଏମାନେ ଏହାର ପାରମ୍ପାରିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ପ୍ରତି ସଚେତନ ନୁହନ୍ତି । ଦ୍ୱିତୀୟତଃ ଉଭୟ ଲୋକ କଳାକାର ଓ ମଞ୍ଚ କଳାକାର (ଶିକ୍ଷିତ ତଥା ସହରି ଗୋଷ୍ଠୀ) ମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ମଞ୍ଚରେ ଛିଡା କରାଇ ଭାବର ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ କରାଇଥିଲେ, ଉଭୟପଟର ମାନହିକତା ତଥା ଦୃଷ୍ଟି କୋଣ ଭିତରେ ସେତୁ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇ ତାହା ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଓ ସଂରକ୍ଷଣ ମୁଖୀ ହୋଇ ପାରିବ । ସେ ଯାହାବି ହେଉ ରାଜ୍ୟରେ ପାରମ୍ପରିକ କଳା ପ୍ରତି ‘ସମଧ୍ୱନି’ ସବୁବେଳେ [&hellip;]
- [ସମଧ୍ଵନି ୨୦୦୫ ରୁ ୨୦୨୫](https://samadhwani.com/8658): ସମଧ୍ଵନିର ପ୍ରିୟ ପାଠକ ବନ୍ଧୁ, ୨୦୦୫ରେ ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ଏକ ଛୋଟ ସାଂସ୍କୃତିକ ଗୋଷ୍ଠୀ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସମଧ୍ଵନି, ଗତ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଓଡ଼ିଶାର କଳା ସଂସ୍କୃତିକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ସହିତ ପ୍ରାନ୍ତିୟ କଳାକାରଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ ତୋଳିଧରିବା ପାଇଁ ନୀରବଛିନ୍ନ ପ୍ରୟାସ କରିଆସିଛି । ହଜିଯାଉଥିବା ଲୋକସଂସ୍କୃତି ଗୁଡ଼ିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା, ନିଷ୍ପେସିତ କଳାକାରଙ୍କ ଅଧିକାର ପାଇଁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ କଳା, ସଙ୍ଗୀତକୁ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ସମଧ୍ଵନି ଦୃଢପରିକର । ସମଧ୍ଵନିର ଏହି ଯାତ୍ରା ଗତ ୨୦ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଛି। ଆଜି ସମଧ୍ଵନି  କେବଳ ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂଗଠନ ନୁହେଁ, ଏହାର ପ୍ରିଣ୍ଟ, ଡିଜିଟାଲ୍ ପ୍ରୁଷ୍ଠା, ବୃତ୍ତଚିତ୍ର, ପୁସ୍ତକ, ଯୁବ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ମାନଙ୍କର ଗାଁ ଇତିହାସ ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ନେଇ ଧାରାବାହିକ ଲେଖା, ଅଡିଓ ପଡକାଷ୍ଟ ଯେଉଁଥିରେ; ସଙ୍ଗୀତ, ସାହିତ୍ୟ, ସଂସ୍କୃତିକ ଚର୍ଚ୍ଚା, ଆଲୋଚନା, ଗଳ୍ପ, କବିତା ସମଧ୍ଵନିକୁ ଅନେକ ନୂତନ [&hellip;]
- [ ‘ସମଧ୍ଵନି’ ପାଇଁ ଶୁଭେଚ୍ଛା](https://samadhwani.com/8666): କୋଡିଏ ବର୍ଷ ତଳେ ‘ସମଧ୍ଵନି’ ଭୁବନେଶ୍ୱରର Unit-9 ରେ ଥିବା ସି.ପି.ଏମ୍‌. ଅଫିସରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା । ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା ପାଢୀ ଜଣେ ସାମାଜିକ କର୍ମୀ ଏବଂ ତାଲିମ ପ୍ରାପ୍ତ ଗାୟିକା ।  ମୋର ଯାହା ମନେପଡେ, ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଆଉ କେତେ ଜଣ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଗୀତରେ ଖୁବ ଆଗ୍ରହ ଥିଲା, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ବିଶେଷ ତାଲିମ ନଥିଲା । ମୋର ନିଜର ବି ସେହି ସ୍ଥିତି – ଗୀତରେ ଆଗ୍ରହ, ମାତ୍ର ତାଲିମ ନାହିଁ । ତାଲିମ ନ ଥିବା କାରଣରୁ କାହାକୁ ଗୀତ ଗାଇବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରାଯାଇ ନ ପାରେ । ପ୍ରାୟ ପ୍ରତିଟି ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ ଲୋକଗୀତ ପରିବେଷଣ କରୁଥିବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗାୟକ &#8211; ଗାୟିକାଗଣ ତାଲିମର ଦୂରରେ । ତେଲୁଗୁରେ ଲୋକଗୀତ ଗାଇ ଅମର ହୋଇଥିବା ‘ଗଦ୍ଦର’ (ବିପ୍ଲବୀ)  ନାମରେ ଖୁବ ଲୋକପ୍ରିୟ ଗୁମ୍ମୁଡି ଭିଟ୍ଟଲ ରାଓ(1949-2023) ମଧ୍ୟ ଆଦୌ ତାଲିମପ୍ରାପ୍ତ ନ ଥିଲେ [&hellip;]
- [ଧ୍ରୁପଦ ଗାୟନର ଏକ ମନୋରମ ସନ୍ଧ୍ୟା (କଳ୍ପ ସ୍ୱର ସିରିଜ୍ 4)](https://samadhwani.com/8595): ଜାନୁଆରୀ ୨୨ତାରିଖ ଦିନ ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଖଣ୍ଡଗିରି ଠାରେ ଧ୍ରୁପଦ ମ୍ୟୁଜିକ ଫାଉଣ୍ଡେସନ(DMF) ଗୁରୁକୁଳରେ କଳ୍ପ ସ୍ୱର ଧାରାବାହିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଯାଇଛି । ଏଥିରେ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣର ଏକ ମନୋରମ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ପୁରୁଣା ବୈଠକୀ ଶୈଳୀର ପ୍ରଦର୍ଶନ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ । ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରା &#8220;ଧ୍ରୁପଦ&#8221;ର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର କରାଇବା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଯେଉଁଠାରେ କଳାକାର ଏବଂ ଦର୍ଶକ ଏକ ଘନିଷ୍ଠ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସଂଯୋଗରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇପାରିବେ । ସନ୍ଧ୍ୟାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା DMF ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଓ ଗୁରୁ ଶ୍ରୀ ମୁକୁନ୍ଦ ଦେବ ସାହୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ଶ୍ରୀ ସାହୁ ତାଙ୍କର ସୂକ୍ଷ୍ମ କଣ୍ଠସ୍ୱର, ଭାବ ଏବଂ ରାଗର ଗଭୀର ଅନୁସନ୍ଧାନରେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିଥିଲେ। ଧ୍ରୁପଦ ପରମ୍ପରାକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଆନ୍ତରିକତା ଓ ଗଭୀର [&hellip;]
- [ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୂରାଣ](https://samadhwani.com/8588): ଲକ୍ଷ୍ମୀପୂରାଣର ରଚୟିତା କବି ବଳରାମ ଦାସ ତତ୍କାଳୀନ ସମୟରେ ପ୍ରଚଳିତ ପୁରୁଷପ୍ରଧାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଜଣେ ଦୃଢ ସମାଲୋଚକ ବୋଲି ନିଜ ସାହିତ୍ୟ କୃତି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରମାଣିତ କରିଦେଇଛନ୍ତି । ପୁରୁଷ ପ୍ରଧାନ ସମାଜ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୂରାଣ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ସହିତ ଜାତିପ୍ରଥା ବିରୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସ୍ଵର ଉତ୍ତ୍ୱୋଳନ କରିଛନ୍ତି । ଉକ୍ତ ଲେଖାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପୁରାଣର ବିଷୟବସ୍ତୁ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି ଓଡିଆ ଅଧ୍ୟାପକ ଓ ଲୋକନାଟକ ଗବେଷକ ଡକ୍ଟର ଅଜିତ କୁମାର ମୁନୀ । ଲେଖାଟିକୁ ନେଇ ଯଦି ପାଠକ ମାନଙ୍କ ମନରେ କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ଥାଏ ତାହେଲେ ଆମେ ସେହି ପ୍ରଶ୍ନକୁ ସମଧ୍ଵନି ତରଫରୁ ସ୍ଵାଗତ କରିବୁ । &#8211; ସମ୍ପାଦକ ନମସ୍ତେ କମଳା ମାଗୋ ସାଗର ଦୁଲ୍ଲଣୀ || ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ ମାଗୋ ବିଷ୍ଣୁ୍‌ଙ୍କ ଘରଣୀ || ନମସ୍ତେ କମଳା ମାଗୋ ଅତି ଦୟାବତୀ ||ସ୍ଥାବର ଜଙ୍ଗମ କୀଟ ଆଦି [&hellip;]
- [ମକର ପର୍ବ](https://samadhwani.com/8603): ମକର ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତି ଓଡିଶାର କୃଷି ସଂସ୍କୃତି ସହିତ ଅଙ୍ଗାଅଙ୍ଗୀ ଭାବେ ଜଡିତ । ଏହା ଉପରେ ଆମେ ସବିଶେଷ ଆଲୋଚନା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଏହି ପର୍ବଟି ଶହେ ବର୍ଷ ତଳେ କେମିତି ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା ସେ ସମ୍ପର୍କରେ ଡଗର ପୃଷ୍ଠାରୁ ଏକ ଲେଖାକୁ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ । ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏହା ଉପରେ ଅଧିକ ସମୀକ୍ଷା ଆମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବୁ । &#8211; ସମ୍ପାଦକ ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନ ଏହି ପର୍ବଟି ହୁଏ ବୋଲି ତାହାର ନାମ ମକର ପର୍ବ ବା ତିଳଉ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ରହିଛି । ସୂର୍ଯ୍ୟ ସେଦିନ ମକର ରାଶିରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି । ଆଉ ମଧ୍ୟ ଏହି ସଂକ୍ରାନ୍ତିକୁ ଉତ୍ତରାୟଣ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ବୋଲାଯାଏ । କାରଣ, ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ହେଲା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାୟଣ ଗତି ସେହି ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲା । ମାତ୍ର ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ଉତ୍ତରାୟଣ ଗତି ଏହି ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଦିନ ନ ହୋଇ [&hellip;]
- [ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରାଗୈତିହାସିକ ଗୁମ୍ଫା ଚିତ୍ରକଳା](https://samadhwani.com/8558): ଓଡ଼ିଶାର ଚିତ୍ରକଳା ଗୁଡହାଣ୍ଡି, ଯୋଗୀମଠ, ଉଲାପଗଡ଼, ଉଷାକୋଠି, ମାଣିକମଡ଼ା, ଘାଟଘୁମର, ନରାଜ, ବିକ୍ରମଖୋଲ, ସୀତାବିଞ୍ଜି, ପୂଜାତୁଙ୍ଗୁରୀ ଓ ବଉଳା ପାହାଡ଼ ଆଦି ସ୍ଥାନରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଛବିଗୁଡ଼ିକ ବିଭିନ୍ନ ଗେରୁ ତଥା ଧଳା ରଙ୍ଗରେ ଚିତ୍ରିତ । ସର୍ବଭାରତୀୟ ଭିତ୍ତିରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶରେ ଚିତ୍ରକଳା ସହିତ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରଖେ । ବିକ୍ରମଖୋଲ ଦେହରେ କେତେକ ଖୋଦିତ ରେଖାଙ୍କନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଏଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ଲିପି ରୂପେ ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାସ୍ତବରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଚିତ୍ର । ଓଡ଼ିଶାର ଛବିର ବିଷୟବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟରେ ନୃତ୍ୟ, ଶିକାର, ଗୋଚାରଣ ତଥା ମନୁଷ୍ୟ ହାତର ଛାପ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ବିଭିନ୍ନ ଢ଼ଙ୍ଗର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ମାନବଙ୍କ ଛବି ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ । ନରାଜ:-   ଏହା କଟକ ମହାନଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହିଠାରୁ କାଠଯୋଡ଼ି ନଦୀ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି । ଏହି ପାହାଡ଼ର ସିଦେ୍ଧଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର [&hellip;]
- [ଉତ୍କଳ କାକଳୀ ଶ୍ରୀଜୟଦେବ (ଅଧ୍ୟାୟ-୧)](https://samadhwani.com/8571): ଶ୍ରୀଜୟଦେବଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ଉକ୍ତ ଲେଖାଟି ଡକ୍ଟର କୀର୍ତ୍ତନ ନାରାୟଣ ପାଢୀଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା &#8220;ଗାନ୍ଧର୍ବ ପରମ୍ପରାରେ ଶ୍ରୀଜୟଦେବଙ୍କ ଶ୍ରୀଗୀତଗୋବିନ୍ଦ&#8221; ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ । ଲେଖକ ଡକ୍ଟର କୀର୍ତ୍ତନ ନାରାୟଣ ପାଢୀ ତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଲିଖିତ ଅନେକ ଗୁଡିଏ ପୁସ୍ତକକୁ ସମଧ୍ଵନି ପୃଷ୍ଠାରେ ଧାରାବାହିକ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ  ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିଥିବାରୁ ଆମେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରକାଶ କରୁଛୁ । ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକର ଏହା ଅଂଶ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ଉପସ୍ଥାପନାରେ ଥିବା ମତାମତ ଗୁଡ଼ିକ ଡକ୍ଟର କୀର୍ତ୍ତନ ନାରାୟଣ ପାଢୀଙ୍କର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଜସ୍ୱ । ଏହାକୁ ନେଇ ଦ୍ଵିମତ ଥିଲେ ଆପଣଙ୍କ ମତକୁ ଆମେ ସ୍ଥାନିତ କରିବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରିବୁ । ଲେଖାଟିକୁ ପଢି ମତାମତ ଦେଲେ ଆମେ ଅଧିକ ଉତ୍ସାହିତ ହେବୁ । &#8211; ସମ୍ପାଦକ  (ଉତ୍କଳର ପୁରୀପ୍ରାନ୍ତରେ କେନ୍ଦୁବିଲ୍ୱ ନାମକ ଗ୍ରାମରେ ପିତା &#8211; ଭୋଜଦେବଙ୍କ ଔରସରୁ ମାତା-ବାମାଦେବୀଙ୍କ [&hellip;]
- [ଭାରତରେ ପ୍ରାଗୈତିହାସିକ ଗୁମ୍ଫା ଚିତ୍ରକଳା](https://samadhwani.com/8554): ଚିତ୍ରକଳା ମନୁଷ୍ୟର ଏକ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି । ଏହା ମନୁଷ୍ୟ ମନରେ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବା ପ୍ରକାଶବୋଧକୁ ରଙ୍ଗ ମାଧ୍ୟମରେ ରୂପ ଦେଇଥାଏ । ପ୍ରାଗୈତିହାସିକ ମାନବର ମଧ୍ୟ ସେହି ସାଂସ୍କୃତିକ ଚେତନା ଥିଲା । ତାହାର ସୂଚନା ଆଦିମ ଗୁହା ଅଥବା ଶିଳାଶ୍ରୟମାନଙ୍କରେ ଉକ୍ରୀର୍ଣ୍ଣ ଚିତ୍ରାବଳୀରୁ ମିଳିଥାଏ । ଏଗୁଡ଼ିକ ଚିତ୍ରିତ, ଖୋଦିତ ଅଥବା ଅଙ୍କିତ ହୋଇଛି । ଭାରତର ପ୍ରାଗୈତିହାସିକ ଚିତ୍ରକଳା ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ ଓ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ସୀମାରେ ବିସ୍ତୃତ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ, ରାଜସ୍ଥାନର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବରେ ବିସ୍ତୃତ ଗ୍ରାନାଇଟ୍ ବା ଅକର୍ମ ଶିଳାଯୁକ୍ତ ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳ, କେରଳ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଓ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ଚୁନପଥର, ବାଲିଆ ପଥର ଓ ଗ୍ରାନାଇଟ୍ ବା ଅକର୍ମଶିଳାର ପାହାଡ଼ରେ ଏହାର ସ୍ୱାକ୍ଷର ମିଳେ । ଓଡ଼ିଶାର ଏହିପରି ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ଚିତ୍ରକଳା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ । କେତେକ ଗବେଷକ ଭାରତର ପ୍ରାଗୈତିହାସିକ ଚିତ୍ରକଳାକୁ ୩୬ଟି ଆଞ୍ଚଳିକ ଭିତ୍ତିରେ ବିଭକ୍ତ କରନ୍ତି । ମୁଖ୍ୟତଃ ଏହି ବିଭାଗ [&hellip;]
- [କିଛି ଗାଁ' କିଛି ଅନୁଭୂତି : "ଜାମସେଠ୍"](https://samadhwani.com/8547): ପାଇକମାଳ ବ୍ଲକର ଜାମସେଠ ହାଇସ୍କୁଲର ଆଉଜଣେ ଛାତ୍ରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଲିଜା ପ୍ରଧାନ । ଲିଜା ପଞ୍ଚାୟତ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟ,ଜାମସେଠରେ ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପାଠ ପଢନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଗ୍ରାମର ନାମ ଜାମସେଠ୍ । ଆମ ଭିଲେଜ ହିଷ୍ଟ୍ରି ଟିମ ଠାରେ ତାଙ୍କ ଗାଁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଯାଇଥିଲା । ଖୁବ ବଡ ଗାଁ&#8217; ଜାମସେଠ । ଗାଁ ଭିତରକୁ ପଶିବା ବେଳେ ରାସ୍ତାରେ ଆମେ ଅନେକ ଜାମୁକୋଳି ଗଛ ଦେଖିଲୁ । ଗାଁ ଭିତରେ ଗୋଟିଏ ବଡ ଦେବୀ ମନ୍ଦିର । ଲିଜା କହିଲେ ମ୍ୟାମ ଆପଣ ଆମ ଗାଁ&#8217;କୁ ଦୀପାବଳି ପର ଦିନ ଆସିବେ ଦେଖିବେ ଏଠି କେତେବଡ଼ ମେଲ ଲାଗିବ । ଯଦିଓ ଆମେ ଦୀପାବଳି ପରେ ଆଉ ତାଙ୍କ ଗାଁ&#8217;କୁ ଯାଇପାରି ନଥିଲୁ । ଆମ ଟିମର ଅନ୍ୟତମ ଭିଡ଼ିଓ ଏକ୍ସପର୍ଟ ଉମେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ବିଶ୍ଵାଳ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଗାଁ&#8217;କୁ ଦୀପାବଳି ପରେ ଯାଇଥିଲେ ଓ ଗାଁର [&hellip;]
- ["ଓଡ଼ିଆ ଲୋକସାହିତ୍ୟ ଓ ଜୁଆଙ୍ଗ ଲୋକସାହିତ୍ୟରେ:  ଏକ ତୁଳନାତ୍ମକ ଅଧ୍ୟୟନ"](https://samadhwani.com/8544): ଇତିହାସ କୁହେ ଗୋଟିଏ ସଭ୍ୟତା ତଥା ସମାଜର ଉନ୍ନତି ଅନ୍ୟ ଏକ ସଭ୍ୟତା ତଥା ସମାଜର ଅନୁକରଣ ତଥା ଅନୁସରଣରୁ ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରିଛି । ଏଣୁ ତୁଳନାତ୍ମକ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଆଲୋଚନାରୁ ଏ ସବୁର ଅଗ୍ରଗତି ହୋଇପାରିଛି ବୋଲି ନିଃସନ୍ଦେହରେ କୁହାଯାଇପାରେ । ତୁଳନାତ୍ମକ ସାହିତ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ନୀତି ନିୟମ ତଥା ଶୃଙ୍ଖଳିତ ପଦ୍ଧତି ଅଟେ । ଗୋଟିଏ ନିଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଅଂଚଳକୁ ଭେଦ କରି ସାହିତ୍ୟ କିପରି ଜାତୀୟ, ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ତଥା ବିଶ୍ୱମୁଖୀ ହୋଇପାରେ ତାହା ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିହୁଏ । ତୁଳନାତ୍ମକ ଅଧ୍ୟୟନ ଯୋଗୁଁ ପାରମ୍ପରିକ ନିୟମ ମଧ୍ୟରେ ଜଣକୁ ଅନ୍ୟ ସହ ବୁଝିବାରେ ତଥା ନିଜକୁ ଅନ୍ୟପାଖରେ ଉପଲବ୍ଧି କରାଇବାରେ ସହଜ ସଫଳ ହୋଇଥାଏ | ଓଡ଼ିଆ ଲୋକସାହିତ୍ୟ ଓ ଜୁଆଙ୍ଗ ଲୋକସାହିତ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ତୁଳନାତ୍ମକ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଆଗରୁ ପ୍ରଥମେ ଜାଣିବାକୁ ପଡିବ ଏହି ଲୋକସାହିତ୍ୟ ଓ ଜୁଆଙ୍ଗ ଜନଜାତିର ସୃଷ୍ଟି ସମ୍ପର୍କରେ । ସାହିତ୍ୟର ଗତି [&hellip;]
- [ଆଦି ନାଟ୍ୟକାର : ଜଗନ୍ମୋହନ ନା ରାମଶଙ୍କର? (ଭାଗ – ୩)](https://samadhwani.com/8534): ‘ଆଦି ନାଟ୍ୟକାର: ଜଗନ୍ମୋହନ ନା ରାମଶଙ୍କର?’ – ଏହି ପରି ଏକ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ପୂର୍ବରୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଆଲେଖ୍ୟ ଦୁଇଟି ଭାଗ ପ୍ରକାଶିତ। ପ୍ରବନ୍ଧର ଉକ୍ତ ଭାଗରେ ପ୍ରମାଣର ବାଟ ଦେଇ ଆମ୍ଭେ ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିବା। ଭାଗ – ୨ରେ ଆମ୍ଭେ ଅଧ୍ୟାପକ ପ୍ରିୟରଂଜନ ସେନ୍‌ଙ୍କ ମତକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିଥିଲେ ବହୁ ତଥ୍ୟର ଆଧାରରେ। ସେହିପରି ଜଣେ ସମାଲୋଚକ ଡ଼. ନଟବର ସାମନ୍ତରାୟ। ଡ଼. ନଟବର ସାମନ୍ତରାୟ ‘ବାବାଜୀ’ ନାଟକର ବିରୋଧରେ ମତ ପ୍ରଦାନ କରି କହନ୍ତି – ‘ବାବାଜୀ’ ବିଷୟବସ୍ତୁ ନିର୍ବାଚନର ପଶ୍ଚାତରେ ଜଗନ୍ମୋହନଙ୍କ ଆଧୁନିକ ମନର ପରିଚୟ ଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଆଧୁନିକ ନାଟ୍ୟଶିଳ୍ପର ବୈଚିତ୍ର‌୍ୟ ଓ ନାଟକର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ରସଧାରା ଅର୍ଥାତ ନାଟକର ଆଙ୍ଗିକ ପରିକଳ୍ପନା ଓ ଆତ୍ମିକ ରସ-ଘନ-ରୂପ ଏଥିରୁ କେଉଁଟିର ଆଭାସ ଏଥିରେ ନାହିଁ। (ଡ଼. ନଟବର ସାମନ୍ତରାୟ – ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଇତିହାସ (୧୮୦୩ – ୧୯୨୦), ପ୍ରଥମ [&hellip;]
- [ଭାରତୀୟ କଥା ପରମ୍ପରାର ମହାକୋଷ : ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର](https://samadhwani.com/8507): ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ଼ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ମ୍ୟାକ୍ସମୁଲାରଙ୍କ ସହ ‘ଇଣ୍ଡୋଲୋଜି’ ଉପରେ ଗବେଷଣା କରିଥିବା ‘ଅଷ୍ଟ୍ରିଆ’ର ବିଶିଷ୍ଟ ବିଦ୍ୱାନ ମୋରିଜ ୱିଣ୍ଟର୍ନିଜ (୧୮୬୩-୧୯୩୭)ଙ୍କୁ ଥରେ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ- ଆପଣଙ୍କ ମତରେ ବିଶ୍ୱସାହିତ୍ୟ ପାଇଁ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ମୌଳିକ ଅବଦାନ କ’ଣ? ୱିଣ୍ଟର୍ନିଜ ବିନା ଦ୍ୱିଧାରେ କହିଲେ- “ପଶୁପକ୍ଷୀ ଉପରେ ଲିଖିତ କଥାସାହିତ୍ୟ ହିଁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଅବଦାନ । ମୋ ମତରେ ବିଶ୍ୱସାହିତ୍ୟକୁ ଭାରତୀୟ କାହାଣୀ ସଂଗ୍ରାହକଗଣ ବହୁଳ ଭାବରେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛନ୍ତି ।” ୱିଣ୍ଟରର୍ନିଜଙ୍କ ଏ ମନ୍ତବ୍ୟ ବାସ୍ତବରେ ଅସାଧାରଣ । ତେଣୁ ସିନା ଭାରତୀୟ କଥାସାହିତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱ କଥାସାହିତ୍ୟର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦ୍‌ଗମ ସ୍ରୋତ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଂସ୍କୃତ କଥାଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକର ବିଶେଷ ଭୂମିକା ରହିଥିବା କଥା କେହି ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେନି । ବୈଦିକ କାଳରୁ କଥାପ୍ରିୟ ଭାରତୀୟ ଜନମାନସ ନୀତିମୂଳକ ପଶୁପକ୍ଷୀ କଥାକୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧନ ବା ଆବଶ୍ୟକ ଶିକ୍ଷାଦାନର ମାଧ୍ୟମ [&hellip;]
- [The Importance of Discernment and Discipline in Learning Classical Music](https://samadhwani.com/8514): This article presents Sri Mukunda Dev Sahu&#8217;s perspective on the importance of disciplined learning in classical music, drawing parallels between medical treatment and artistic training. The author emphasizes the crucial role of a guru in guiding students through a structured learning process, highlighting the need for discipline, focus, and adherence to traditional teaching methods to achieve mastery of the art form and develop a unique musical identity. &#8211; Editor Imagine giving a heart patient cancer medication or prescribing stomach ache medicine for a dental patient! Would such an approach heal either person? We would call such a doctor ignorant and [&hellip;]
- [ହୀରାପୁର ଗାଁ'ର ଇତିହାସ ଓ ସଂସ୍କୃତି (କିଛି ଗାଁ କିଛି ଅନୁଭୂତି - ୯)](https://samadhwani.com/8460): ମୋ ନାଁ ଟିକିଶ୍ରୀ ହଂସ । ମୋ ମାତାଙ୍କ ନାମ-ସୁରୁଜା ହଂସ ଓ ପିତାଙ୍କ ନାମ-ପ୍ରେମାନନ୍ଦ ହଂସ । ମୁଁ ଯମୁନା କନ୍ଧୁଣୀ ବାଳିକା ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢେ । ଆମ ଗାଁ&#8217;ର ନାମ ହୀରାପୁର । ବରଗଢ଼ ଜିଲ୍ଲା ପାଇକମାଳ ବ୍ଲକର ଏହା ଗୋଟିଏ ଗାଁ । ଆମ ଗାଁ&#8217;ର ନାମ କ&#8217;ଣ? ଆମ ଗାଁ&#8217;ର ନାମ କାରଣ ଏପରି କାହିଁକି ହୋଇଛି ଜାଣିବାପାଇଁ ମୁଁ ଭେଟିଥିଲି ଆମ ଗାଁ’ର ଜଣେ ବୟସ୍କ ଇନ୍ଦମଣି ହଂସଙ୍କୁ । ତାଙ୍କର ବୟସ 82 ବର୍ଷ । ତାଙ୍କ ଠାରୁ ଗାଁ&#8217;ର ଇତିହାସ ପଚାରି ବୁଝିଲି । ଆମ ଗାଁ&#8217;ର ନାମ ହୀରା ପୁର । ଆମ ଗାଁ ମାଟିର ସବୁ ଆଡେ, ହୀରା ପରି ଗୋଟାଏ ପଦାର୍ଥ ଚିକ ଚିକ କରୁଥିବାରୁ, ପୂର୍ବ କାଳର ଗୌନ୍ତିଆ ଚକିତ ହୋଇ ଗୋଟିଏ କମ୍ପାନୀ ସାହାଯ୍ୟରେ ମାଟିକୁ ଖୋଲିଲେ । ଯେତେ [&hellip;]
- [ଚଷା ଖାଇଲେ ଖଟିବ](https://samadhwani.com/8478): ସବୁଦିନ ପରି ସପନି ପଧାନେ କାଳି ଅନ୍ଧାରରୁ ଠେଙ୍ଗାଟେ ଧରି ବାହାରିଲେ ବିଲ ବାଡ଼ି ବୁଲି ଆସିବେ । ସପନି ୩/୪ ଏକର ଜମିର ମାଲିକ । ଛୋଟ ଚାଷୀ । ଖଣ୍ଡାୟତ । ହଳ କରନ୍ତି, ଖତ ବୁହନ୍ତି । ବିହନ ବୁଣନ୍ତି । ଋଆ ବେଉଷଣ କରନ୍ତି । ନିଜକୁ ବୁକେଇଲେ ମୁଲିଆ ପକାନ୍ତି । ଖେରୁଆ ପକା, ବଛା ବଛି ମୂଲିଆ  କରନ୍ତି । ଗାଁରେ ଚଉଷଠି ପାଟକ ଥାନ୍ତି । ଛୁଆଁ ଅଛୁଆଁ ଜାତି । ଅଛୁଆଁ ମାନଙ୍କର ବାଡ଼ି ଗୋବରେ ଗୋବେ ଜମି ବି ନଥାଏ । ମକଦ୍ଦମଙ୍କ ପଡ଼ିଆ, ପଦର, ପୋଖରୀ ହୁଡ଼ାରେ କୁଡ଼ିଆ କରି ରୁହନ୍ତି  । ସାଆନ୍ତଙ୍କ ଘରେ ଚାରି ସେର ମୂଲରେ ଖଟନ୍ତି । ପିଲା ଛୁଆ ସଂସାର । ସବୁ ଦିନେ କାମ ନାହିଁ । ଭୋକ ଉପାସରେ ରହିବାକୁ ପଡେ । ସପନି ଏକା ନୁହଁ [&hellip;]
- [ଆଦି ନାଟ୍ୟକାର: ଜଗନ୍ମୋହନ ନା ରାମଶଙ୍କର?- (ଭାଗ – ୨)](https://samadhwani.com/8428): ‘ଆଦି ନାଟ୍ୟକାର: ଜଗନ୍ମୋହନ ନା ରାମଶଙ୍କର?’ ଏହା ଏକ ତର୍କ ବିତର୍କର ପ୍ରଶ୍ନ। ବିଭିନ୍ନ ଆଲୋଚକ ସମାଲୋଚକ ଏହିଭଳି ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ନେଇ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ଉତ୍ତରରେ କେହି ଜଗନ୍ମୋହନଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ତ କେହି ରାମଶଙ୍କରଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ। ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧର ଭାଗ-୧ ରେ ଆମ୍ଭେ ସ୍ୱୟଂ ନାଟ୍ୟକାର ରାମଶଙ୍କରଙ୍କ ‘ଆଦିନାଟ୍ୟକାର’ ଅଭିମତକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିଥିଲେ ବିଭିନ୍ନ ଯୁକ୍ତିଭିତ୍ତିକ ପ୍ରମାଣ ଦେଇ। ଭାଗ-୨ ରେ ଆମ୍ଭେ ସେହି ଯୁକ୍ତି ବଳରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଲୋଚନାକୁ ଯିବା ଏବଂ ପ୍ରମାଣ କରିବା ଯେ, ପ୍ରକୃତ ଓଡ଼ିଆ ଆଦି ନାଟ୍ୟକାର କିଏ? ସ୍ୱୟଂ ରାମଶଙ୍କର ନିଜକୁ ‘ଆଦିନାଟ୍ୟକାର’ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ହେଁ ତାହା ଅଯଥାର୍ଥ। ବିଭିନ୍ନ ଯୁକ୍ତି ପ୍ରମାଣ ସହ ଆମ୍ଭେ ପ୍ରମାଣ କରି ଦେଖିଲେ। ଏହାଙ୍କ ପରେ ରାମଶଙ୍କରଙ୍କ ପୁତ୍ର ସମାଲୋଚକ ଗିରିଜା ଶଙ୍କର ରାୟ ତାଙ୍କର ଓଡ଼ିଆ ନାଟ୍ୟକାର ଗ୍ରନ୍ଥରେ କହନ୍ତି, “ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରଥମ ନାଟକ ରଚିତ ହେଲା [&hellip;]
- [ନାରୀ, ପରିବାର ଓ ଏକ ନୂତନ ସମାଜର ସ୍ଵପ୍ନ](https://samadhwani.com/8395): “ଯତ୍ର ନାର୍ଯ୍ୟାସ୍ତୁ ପୂଜ୍ୟନ୍ତେ ରମନ୍ତେ ତତ୍ର ଦେବତା” ଅର୍ଥାତ୍ “ଯେଉଁଠି ନାରୀମାନେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ସେଠି ଦେବତାମାନେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି”। ଏହି ପଂକ୍ତିଟି ମହାଭାରତର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଏହି ଏକା କଥା ମନୁସ୍ମୃତିର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଗଦ୍ୟକାବ୍ୟ ୩୫୫ରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି । କିନ୍ତୁ ପୁଣି ମନୁସ୍ମୃତିର ୩୫୬ରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ, ଜଣେ ନାରୀ କେବେ ବି ସ୍ଵୟଂସମ୍ପର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବଞ୍ଚିବାପାଇଁ ଚେଷ୍ଟାକରିବା ଉଚିତ ନୁହଁ । ଏଭଳି ଅନେକ ବିରୋଧଭାସ ବା ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ ଭାରତୀୟ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଆମକୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ସବୁ ଲେଖା ଯେ ଯେମିତି ସେମିତି ରହିଛି ତାହା ନୁହଁ, ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଏହାକୁ ବଦଳେଇ ଦିଆଯାଇଥାଇ ପାରେ । ପ୍ରାଗ୍ ଐତିହାସିକ ଯୁଗରେ ନାରୀମାନଙ୍କର ସ୍ଥିତି ସମଜରେ କ’ଣ ଥିଲା ଜାଣିବା ସହଜ ନୁହଁ । କିନ୍ତୁ ଇତିହାସ କାଳରୁ ଆଜିଯାଏ ଯାହା ଆମେ ଦେଖିଆସିଛୁ ସାଧାରଣ ଅବହେଳିତ ଓ ଦୁର୍ବଳ [&hellip;]
- [ପ୍ରେମଚନ୍ଦ ଓ ଗୋପୀନାଥଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସରେ ସମାଜଚିତ୍ର ଓ ନାରୀ : ଏକ ତୁଳନାତ୍ମକ ଅଧ୍ୟୟନ](https://samadhwani.com/8389): ସମଗ୍ର ଭାରତୀୟ ସାହିତ୍ୟରେ କଥା ସାହିତ୍ୟକୁ ଉଭୟ ଗୁଣାତ୍ମକ ଓ ପରିମାଣତ୍ମକ ଦିଗରୁ ପୁଷ୍ଟି କରିଥିବା ଔପନ୍ୟାସିକ ମଧ୍ୟରେ ହିନ୍ଦୀ ସାହିତ୍ୟରେ ମୁନ୍‌ସୀ ପ୍ରେମଚନ୍ଦ ଓ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ଗୋପୀନାଥ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସରେ ନିଚ୍ଛକ ସମାଜ ଚିତ୍ର ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଉଭୟଙ୍କ ବିଚାର ଦୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟରେ ବହୁ ସମାନତା ରହିଛି। ପଦ୍ୟବହୁଳ ସାହିତ୍ୟ ସମ୍ଭାର ଯେତେବେଳେ କଳ୍ପନା ଓ ସଙ୍ଗୀତର ଛନ୍ଦରେ ବନ୍ଧା ଥିଲା ସେଠୁ ମୁକୁଳାଇ ସମାଜ ଦାଣ୍ଡରେ ସାହିତ୍ୟ ଛିଡ଼ା ହେଲା। ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଚରିତ୍ର ବଦଳରେ ଆସିଲେ ସାଧାରଣ ତେଲ ଲୁଣ ସଂସାରର ଚରିତ୍ର। ଦଳିତ କୃଷକ ହେଲେ ଉପନ୍ୟାସର ମୁଖ୍ୟ ନାୟକ-ନାୟିକା। ତେବେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କାଳଖଣ୍ଡରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ ରଚନା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମଚନ୍ଦ ଓ ଗୋପୀନାଥଙ୍କ ଚରନାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭିନ୍ନ ନ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ସମାଜ ଚିତ୍ର ଓ ନାରୀଦୃଷ୍ଟି ଭଙ୍ଗୀ ମଧ୍ୟରେ ବହୁ ସମତା ରହିଛି। ତାଙ୍କ ରଚନା ମଧ୍ୟରେ ଆସିଛି [&hellip;]
- [ଆଦି ନାଟ୍ୟକାର : ଜଗନ୍ମୋହନ ନା ରାମଶଙ୍କର?  (ଭାଗ - ୧)](https://samadhwani.com/8382): ନାଟକ ସର୍ବଦା ମନୋରଞ୍ଜନ ସହ ଜଡ଼ିତ । ମନୋରଞ୍ଜନର ଏକ ସାଧନ ରୂପେ ଓଡ଼ିଶାରେ ବହୁ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ କଳା, ନୃତ୍ୟ, ନୃତ୍ତ ତଥା ନାଟ୍ୟର ରୂପାୟନ ହୋଇଥିଳା । ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଆ ନାଟକ ରଚିତ ଏବଂ ମଞ୍ଚାୟିତ ହେବା ପଛରେ ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବକୁ କଦାପି ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇନପାରେ । ଆଧୁ୍‌ନିକ ଓଡ଼ିଆ ନାଟକର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ଆଜିକୁ ଠିକ୍ ଶହେ ଶତଚାଳିଶ ବର୍ଷ ତଳେ ଅର୍ଥାତ୍ ୧୮୭୭ ମସିହାରେ । ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶରେ ନାଟକକୁ ନେଇ ଯାହା ବି ଥିଲା, ସେ ସବୁକୁ ଲୋକନାଟ୍ୟ ପର୍ଯର୍୍ୟାୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇପାରେ । ଯଦିଓ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ତୁଳନାରେ ଓଡ଼ିଶା ନାଟକକୁ ନେଇ ଏକ ଦୁର୍ବଳ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ବିବେଚିତ ହେଉଥିଲା । କ୍ରମେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସଂସର୍ଗ ଫଳରେ ଭାରତର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଯେଉଁଭଳି ଆଧୁନିକ ନାଟକ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, ବିଳମ୍ବରେ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏ ପ୍ରାନ୍ତରେ ତାହାହିଁ ହୋଇଥିଲା [&hellip;]

## Pages

- [ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାଶନ](https://samadhwani.com/other-publications)
- [ସମଧ୍ୱନି ପ୍ରକାଶନ](https://samadhwani.com/publications): ସମଧ୍ୱନି ପ୍ରକାଶନ
- [Collaborations](https://samadhwani.com/collaborations)
- [Hp28](https://samadhwani.com/hp28): Samadhwani Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo. Ama Udyam Read Samadhwani Magazine &amp; Books Read Samadhwani Magazine &amp; Books Read Samadhwani Magazine &amp; Books Read Samadhwani Magazine &amp; Books / ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି / edit ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ଡ଼ଃ ନମିତା ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ January 21, 2026 edit ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି ଟିକରିର ମକର ବୁଲା (କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ) ସମଧ୍ୱନି ସାଂସ୍କୃତିକ ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର January 14, 2026 edit ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ଡ଼କ୍ଟର ଉଷାରାଣୀ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ January 14, 2026 edit ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି ଆଦିବାସୀ ମାତୃ ପରମ୍ପରା ଓ ଡାଲଖାଇ ଦେବୀ ନବୀନ ବିଶ୍ଵବଂଧୁ December 14, 2025 [&hellip;]
- [Publisher || Editorial Board || Editorial Policy for Samadhwani](https://samadhwani.com/about-us/editorial-board-and-our-team): Publisher Swayamprava Parhi Sector-3/177, Niladrivihar, Bhubaneswar, Odisha Phone: 9438189779  Email: editorsamadhwani@gmail.com/ samadhwaniprakashana@gmail.com &nbsp; Editorial Board 1- Chief Editor: Swayamprava Parhi (Vocal Artist and Cultural Journalist)  Address: Sector-3/177, Niladrivihar, Bhubaneswar, Odisha Phone: 9438189779  Email: editorsamadhwani@gmail.com / editorswayamprava@gmail.com &nbsp; 2- Prof. Swadhinananda Pattnayak (Chairman, Samadhwani Sanskrutika Gabeshana Kendra)  Address: GEM PALACE APARTMENT, flat 3A, Plot number 31, Sahid Nagar, Bhubaneswar 75100 Phone: 99370 40165   Email: swadhin.pattanayak@gmail.com &nbsp; 3- Prof. Birendra Nayak &#8211; Retd. Prof of Mathematics, Utkal University, Vanivihar, Editor, Tribal Tribune, Social Scientist Address: 64 Saraswati Kunja, Jagamara, Bhubaneswar, Pin: 751030 Phone:     9438015056                [&hellip;]
- [Hp27](https://samadhwani.com/hp27): edit ଆଲୋଚନା ପଡ଼କାଷ୍ଟ ଡାଲମା ଓ ଏହାର ଓଡ଼ିଆ ସଂସ୍କୃତି ସହିତ ସମ୍ପର୍କ  LISTEN edit ଗଳ୍ପ ପଡ଼କାଷ୍ଟ ଧାନର ଷଠିଘର LISTEN edit କବିତା ପଡ଼କାଷ୍ଟ ମୁଁ କରିବି କ&#8217;ଣ ? LISTEN edit ସଙ୍ଗୀତ ପଡକାଷ୍ଟ ଆଖି ନୁହେଁ ସେତ ଏମିତି ଆଇନା || Song &#8211; Akhi Nuhen Seta Emiti Aina LISTEN Join Samadhwani Internship Programs Collaborations’ Become a member &amp; contributor Archive / ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି / edit ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶାର ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି Swayamprava Parhi ଡ଼ଃ ନମିତା ଷଡ଼ଙ୍ଗୀ January 21, 2026 edit ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଟିକରିର ମକର ବୁଲା (କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ) ସମଧ୍ୱନି ସାଂସ୍କୃତିକ ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର February 24, 2026 Previous Next / ଗାଁ’ ଇତିହାସ / edit ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ ତିଲେଇମାଲର ସଂସ୍କୃତି [&hellip;]
- [Summer internship](https://samadhwani.com/internship-program/summer-internship): Summer Internship Program: 2026 ଆମ ଗାଁ ଆମ ଜୀବନ  ଏପ୍ରିଲ ୧, ୨୦୨୬ରୁ ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ଆବଶ୍ୟକତା : ନାମ ପଞ୍ଜିକରଣ 1- ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗ ଦେବାପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ନାମ ପଞ୍ଜିକରଣ (ରେଜିଷ୍ଟ୍ରେସନ) କରିବାପାଇଁ ପଡିଥାଏ । ତଳେ ରେଜିଷ୍ଟ୍ରସନ ଫର୍ମ ଦିଆଯାଇଛି । ସେହି ଫର୍ମରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବ୍ୟାଙ୍କ କିମ୍ବା UPI ସ୍କାନରେ (Registration Fee = Rs 50/- ) ଫି ଭରି ଏହାର ଏକ ଫଟୋ ରଖନ୍ତୁ । ରେଜିଷ୍ଟ୍ରେସନ ଫର୍ମ ପୂରଣ କରିବାପାଇଁ ଏହା ଜରୁରୀ । 2- ରେଜିଷ୍ଟ୍ରେସନ କରିସାରିବା ପରେ ନିଜ ସମ୍ପର୍କରେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ତଥ୍ୟ ଗୁଗୁଲ ଫର୍ମରେ ପୁରଣ କରି ଦିଆଯାଇଥିବା ଇମେଲ / Email: samadhwani.culturaljournalism@gmail.com କୁ ପଠାଇବାକୁ ହେବ । 3- ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗ ଦେବାର ପ୍ରତି ପନ୍ଦର ଦିନରେ ନିଜ କାମର ଏକ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟ କପି ଓ ପିଡିଏଫ କପି ଯୋଗାଯୋଗ ପାଇଁ [&hellip;]
- [Internship for Students](https://samadhwani.com/internship-program/student-internship): Internship Program for Undergraduate and Postgraduate Students  [8-week internship program for College Students and University students] Students Internship Program  Requirements: Name Registration: To participate in this program, you must first register your name. The registration form is provided below. Pay the registration fee (Rs 50/-) via bank or UPI scanner mentioned in the form and keep a photo of the payment receipt. Filling out the registration form is mandatory. 2. Submission of Personal Details: After registration, you must fill out a Google form with your details and press the send button. 3. Submission of Work: By the end of two [&hellip;]
- [Internship Program](https://samadhwani.com/internship-program): 1- Summer Vacation Internship Program  1st April, 2026 -30th October, 2026 &nbsp; &nbsp; 2 &#8211; Village History and Culture Preservation Internship Program for Undergraduate and Postgraduate Students
- [Samadhwani HP](https://samadhwani.com/): edit କଳା ସଙ୍ଗୀତସଙ୍ଗୀତ ଧ୍ରୁପଦ ଗାୟନର ଏକ ମନୋରମ ସନ୍ଧ୍ୟା (କଳ୍ପ ସ୍ୱର ସିରିଜ୍ 4) ଜାନୁଆରୀ ୨୨ତାରିଖ ଦିନ ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଖଣ୍ଡଗିରି ଠାରେ ଧ୍ରୁପଦ ମ୍ୟୁଜିକ ଫାଉଣ୍ଡେସନ(DMF) ଗୁରୁକୁଳରେ କଳ୍ପ ସ୍ୱର ଧାରାବାହିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଯାଇଛି । ଏଥିରେ&hellip; Samadhwani Cultural Organization January 24, 2025 edit ସମୀକ୍ଷାସାହିତ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୂରାଣ ଲକ୍ଷ୍ମୀପୂରାଣର ରଚୟିତା କବି ବଳରାମ ଦାସ ତତ୍କାଳୀନ ସମୟରେ ପ୍ରଚଳିତ ପୁରୁଷପ୍ରଧାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଜଣେ ଦୃଢ ସମାଲୋଚକ ବୋଲି ନିଜ ସାହିତ୍ୟ କୃତି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରମାଣିତ&hellip; ଡ. ଅଜିତ କୁମାର ମୁନୀ (Dr. Ajit Kumar Muni) January 12, 2025 edit ଲୋକ ସଂସ୍କୃତି ମକର ପର୍ବ ମକର ସଙ୍କ୍ରାନ୍ତି ଓଡିଶାର କୃଷି ସଂସ୍କୃତି ସହିତ ଅଙ୍ଗାଅଙ୍ଗୀ ଭାବେ ଜଡିତ । ଏହା ଉପରେ ଆମେ ସବିଶେଷ ଆଲୋଚନା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଏହି ପର୍ବଟି&hellip; ସମଧ୍ୱନି [&hellip;]
- [Privacy Policy](https://samadhwani.com/privacy-policy): Privacy Policy At samadhwani, accessible from samadhwani.com, one of our main priorities is the privacy of our visitors. This Privacy Policy document contains types of information that is collected and recorded by samadhwani and how we use it. If you have additional questions or require more information about our Privacy Policy, do not hesitate to contact us through email at swayamprava.parhi@gmail.com Log Files samadhwani follows a standard procedure of using log files. These files log visitors when they visit websites. All hosting companies do this and a part of hosting services&#8217; analytics. The information collected by log files include internet [&hellip;]
- [ସମଧ୍ୱନି ଇ - ପତ୍ରିକା](https://samadhwani.com/projects/e-magazine): ‘ସମଧ୍ୱନି’ ସାଂସ୍କୃତିକ ପତ୍ରିକାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଧିକ ଲୋକଂକ ନିକଟରେ ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ପହଂଚାଇବା ଇ – ପତ୍ରିକାର ମୂଳଲଖ୍ୟ।
- [ସମଧ୍ୱନି ସାଂସ୍କୃତିକ ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର](https://samadhwani.com/projects/cultural-research-center): ଅବହେଳିତ ‘ଧ୍ୱନି’ ସମୁହ, କଳାର ସାଧନ କରୁଥିବା ଯୁବ କଳାକାର, ଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ ଲୋକକଳା ଓ ଏହି କଳାକୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିଥିବା କଳାକାରମାନଙ୍କୁ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିବା ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟପାଇଁ ଗବେଷଣାର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ବୋଲି ହୃଦବୋଧ କରି ‘ସମଧ୍ୱନି ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର’ ଏହିସବୁ ବିଷୟ ଗୁଡିକୁ ଗବେଷଣା କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେଇଛି । କେବଳ ଲୋକକଳା ନୁହେଁ ସମାଜ ଗଠନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତର ଭୂମିକା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଗୁରୁମାନଙ୍କର ସାଧନା ଏବଂ ଅନୁଭୂତିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିବା ବା ଭିଡ଼ିଓ ଡ଼କ୍ୟୁମେଣ୍ଟ୍ ତିଆରିକରିବା ଏବଂ କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଷାରୁ ଭାଷାନ୍ତର କରି ଓଡ଼ିଶାର ଛାତ୍ର/ଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚାଇବାପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ୟମ ଜାରୀ ରଖିଛି।
- [ସମଧ୍ୱନି ତ୍ରୟୋମସିକ  ପତ୍ରିକା](https://samadhwani.com/projects/quarterly-magazine): ଓଡ଼ିଶାରେ ସାଂସ୍କୃତିକ କାମଟିକୁ ବ୍ୟାପକ କରିବାର ଜରୁରୀ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଅନୁଭବ କରି ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ‘ସମଧ୍ୱନି’ ସାଂସ୍କୃତିକ ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା । ବିଗତ ୫ବର୍ଷ ଧରି ଏହା ଲଗତାର ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି।
- [ସମଧ୍ୱନି ସାଂସ୍କୃତିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ](https://samadhwani.com/projects/cultural-organization): ୨୦୦୫ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୧୫ ତାରିଖରେ ‘ସମଧ୍ୱନି’ ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଙ୍ଗଠନ ରୂପରେ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ (ଲୋକ ସମସ୍ୟା ଉପରେ ଆଧାରିତ) ଆରମ୍ଭ କଲା । ଅନେକ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସେବେଠାରୁ ନିଜକୁ ସାମିଲ ମଧ୍ୟ କଲା । ‘ସମଧ୍ୱନି’ ଦ୍ୱାରା ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ‘ସମସ୍ୱର’ ନାମକ ଏକ ଜନ ସମସ୍ୟା ଭିତ୍ତିକ ସଙ୍ଗୀତ ସିଡ଼ି ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏବେ ଅନେକ ଲୋକ ସମସ୍ୟା ଅଧାରିତ ଗୀତକୁ ଏକାଠି କରି ପୁଣିଥରେ ସିଡି ପ୍ରକାଶନ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ଏହିସବୁ ସିଡି କେମିତି ଅଧିକ ଲୋକଂକ ନିକଟରେ ପହଂଚିବ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଉଛି।
- [ବିଜ୍ଞାପନ](https://samadhwani.com/support/advertisment): “Samadhwani” stands for the cultural diversities cultivated by the common people of India/Odisha over centuries. Humans are creative cultural beings. Every festival they observe and every musical form or instrument they innovate reflects their cultural consciousness. Our art, music, heritage, cultural practices  and literature mostly reflect this consciousness. “Samadhwani Online” is committed to expand this consciousness as widely as possible by bringing together forms, practices, views, analysis and research on the cultural life of common people. It gives us immense pleasure to request you to please be part of us and support our work for a greater cause. Since ours [&hellip;]
- [କ୍ରୟ (Purchase)](https://samadhwani.com/buy): Be a Life Member of Samadhwani Print Magazine by Paying an amount of Rs. 5000/- Be an Annual Subscriber or e- Samadhwani Magazine by Paying an amount of Rs. 3000/- Annually. Co-Operate us buying a Samaswara CD Paying only Rs. 50/- per CD. Bank Details: BANK DETAILS : SWAYAMPRAVA PARHI STATE BANK OF INDIA SAILASHREE VIHAR BRANCH AC.NO- 20002229393 IFS CODE &#8211; SBIN0010127 &nbsp; “Samadhwani” stands for the cultural diversities cultivated by the common people of India/Odisha over centuries. Humans are creative cultural beings. Every festival they observe and every musical form or instrument they innovate reflects their cultural consciousness. [&hellip;]
- [ସମଧ୍ୱନି ତ୍ରୟୋମାସିକ ପତ୍ରିକାର କଭର୍](https://samadhwani.com/archive/magazine-covers)
- [ଅଡ଼ିଓ](https://samadhwani.com/archive/audio)
- [ଭିଡ଼ିଓ](https://samadhwani.com/archive/video)
- [ସହଯୋଗ (Support)](https://samadhwani.com/support): Support Samadhwani Your Contribution Can Make a Difference Samadhwani Collective began as a humble initiative to provide a platform for underrepresented and marginalized cultural traditions. Since our inception, we have strived to spotlight the rich, diverse cultural practices often overlooked by mainstream narratives. Grounded in a vision of progressive cultural dialogue, Samadhwani is committed to fostering artistic expression that leads to meaningful social change. Despite financial constraints, we have continued to organize impactful seminars, workshops, podcasts, video documentaries, and publications that uplift voices from the margins. Our digital platform, launched in 2018, has helped us reach a wider audience across [&hellip;]
- [Contact | Publisher Address](https://samadhwani.com/contact-us): Publisher: Swayamprava Parhi Sec-4/4, At: Niladrivihar, Po: Sailashree Vihar, Bhubaneswar, Dist: Khorda, Odisha, India Pin: 751021 Contact No: 9438 189779 E-Mail: editorsamadhwani@gmail.com /  samadhwaniprakashana@gmail.com / editorswayamprava@gmail.com &nbsp;
- [ଆମର କାମ](https://samadhwani.com/projects): &#8211; ସମଧ୍ୱନି ସାଂସ୍କୃତିକ ସଙ୍ଗଠନ: ୨୦୦୫ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୧୫ ତାରିଖରେ ‘ସମଧ୍ୱନି’ ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ସଙ୍ଗଠନ ରୂପରେ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ (ଲୋକ ସମସ୍ୟା ଉପରେ ଆଧାରିତ) ଆରମ୍ଭ କଲା । ଅନେକ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସେବେଠାରୁ ନିଜକୁ ସାମିଲ ମଧ୍ୟ କଲା । ‘ସମଧ୍ୱନି’ ଦ୍ୱାରା ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ‘ସମସ୍ୱର’ ନାମକ ଏକ ଜନ ସମସ୍ୟା ଭିତ୍ତିକ ସଙ୍ଗୀତ ସିଡ଼ି ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏବେ ଅନେକ ଲୋକ ସମସ୍ୟା ଅଧାରିତ ଗୀତକୁ ଏକାଠି କରି ପୁଣିଥରେ ସିଡି ପ୍ରକାଶନ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ଏହିସବୁ ସିଡି କେମିତି ଅଧିକ ଲୋକଂକ ନିକଟରେ ପହଂଚିବ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଉଛି। &#8211; ‘ସମଧ୍ୱନି’ ତ୍ରୟୋମସିକ  ପତ୍ରିକା ଓଡ଼ିଶାରେ ସାଂସ୍କୃତିକ କାମଟିକୁ ବ୍ୟାପକ କରିବାର ଜରୁରୀ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଅନୁଭବ କରି ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ‘ସମଧ୍ୱନି’ ସାଂସ୍କୃତିକ ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା । ବିଗତ ୫ବର୍ଷ ଧରି ଏହା ଲଗତାର ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି। &#8211; [&hellip;]
- [କପି ରାଇଟ୍](https://samadhwani.com/copyright): ଲେଖା ଗୁଡ଼ିକ ଲେଖକଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ମତ । ଏଥିରେ ଥିବା ସମସ୍ୟା ଓ ସେସବୁ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀ ଲେଖକଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ । ସମଧ୍ୱନି ସେଥିପ୍ରତି ଦାୟୀନୁହେଁ । କିଛି ଆପତ୍ତିଜନକ ମନେକଲେ ସମ୍ପାଦକଙ୍କୁ ଜଣାଇବାପାଇଁ ଅନୁରୋଧ ।
- [ଲେଖକ/ Writers](https://samadhwani.com/writers): ପ୍ରିୟ ଲେଖିକା / ଲେଖକ ବନ୍ଧୁ , ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମଧ୍ୱନି ତରଫରୁ ଅଭିନନ୍ଦନ । ଅନେକ ଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ କଳା, ସଂସ୍କୃତି ଓ କଳାକାରଙ୍କ ସମସ୍ୟା ଆଜିବି ଓଡିଶା ଭିତରେ ଭରି ରହିଛି । ଏହିଭଳି ଅବହେଳିତ ‘ସ୍ଵର’ମାନଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାପାଇଁ ଚାହୁଁଥିବା ସବୁ ଲେଖକ/ ଲେଖିକାମାନଙ୍କୁ ‘ସମଧ୍ୱନି’ ତରଫରୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ । ‘ସମଧ୍ୱନି’ର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପଥରେ ଆପଣମାନେ ହେବେ ସବୁବଡ଼ ସାଥୀ । ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେବ ଓଡ଼ିଶାର ଅବହେଳିତ କଳା ଓ କଳାକାର ସମୂହକୁ ଲୋକ ଲୋଚନକୁ ଆଣିବା। ସାକ୍ଷାତକାର, ବିଶେଷ ଉପସ୍ଥାପନା, କଳା ଓ କଳାକାରଙ୍କ ଉପରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ବୃତ୍ତଚିତ୍ର, ଲୋକଗୀତ ସଂଗ୍ରହ କରି ଆପଣମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଟିକୁ ସହଯୋଗ କରିପରିବେ । ଯେଉଁମାନେ ଲେଖିବାପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ଆମସାହିତ ଇମେଲ କିମ୍ବା ଫୋନରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ । ଧନ୍ୟବାଦର ସହସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା ପାଢ଼ୀ (ଆଡମିନି ଓ ସମ୍ପାଦକ )editorsamadhwani@gmail.com / swayamprava.parhi@gmail.comWhatsApp no: 9438189779 [&hellip;]
- [ଅଭିଲେଖାଗାର](https://samadhwani.com/archive)
- [About Samadhwani / ସମଧ୍ୱନି ବିଷୟରେ](https://samadhwani.com/about-us):  Samadhwani is a cultural and musical initiative that was founded in the early 2000s, aiming to provide a forum for underrepresented voices in society. It began in Bhubaneswar, located in the eastern Indian state of Odisha, where a group of like-minded individuals came together on a mission to build a progressive cultural forum. Samadhwani believes that various forms of cultural and musical expressions can act as a unifying tool to bring about social transformation among people. Samadhwani&#8217;s primary objective is to bring forward marginalized voices through different cultural forms. In pursuit of this objective, it organized several cultural and musical [&hellip;]


[comment]: # (Generated by Hostinger Tools Plugin)